The Art of Color

Nadat de auteur 6 jaar de tijd had genomen om dit 3e en laatste deel te schrijven lag mijn verwachting voor deze afsluiter heel erg hoog. Schok Het was nogal een schok toen ik ontdekte dat dit boek zich 5 jaar later afspeelt. Zo’n gigantisch gat in een verhaallijn vind ik nooit zo heel erg leuk. Vooral niet als het zo eindigt als het vorige boek. Ik had dan ook ff de tijd nodig om om te schakelen. Hetzelfde Eigenlijk kan ik deze recensie heel kort houden. In Living with the Dead gaat het een beetje op dezelfde voet verder als de andere delen. Het enige verschil is dat Kansas en Rudy nu gebruikt worden door mensen met hun eigen motieven en ze ver van elkaar hun ‘werk’ uitvoeren. Ze zijn niet meer vrij om te gaan en staan waar ze willen maar vooral Kansas weet buiten de lijntjes te kleuren en heeft onder de neus van haar ‘werkgever’ een eigen community weten op te zetten. Ongeduldig Ik kon niet wachten tot Rudy en Kansas weer samen op pad konden gaan, en ik w...

Ik vind het lastig, in tegenstelling tot een jaar geleden, om een recensie van elk boek te geven als ik een serie achter elkaar lees. Ik kies er daarom steeds vaker voor om het eerste deel afzonderlijk te doen en de rest tot 1 te combineren. In dit geval dus een recensie van deel 2 t/m 4. Spannend Dit is een serie met een hoog fantasie gehalte maar zeker ook met een hele hoop spanning. Telkens als het lijkt dat de problemen opgelost zijn dient zich een nieuwe aan en onze hoofdpersoon Carmella heeft er haar handen vol aan. Waar ze ook haar handen vol aan heeft zijn de djinn Paimon en de draak shifter Vritra. Beide koesteren gevoelens voor haar en beiden maken iets in haar los. Maar pas in het laatste boek wordt duidelijk wie haar hart wint. Onduidelijk Lange tijd is het niet duidelijk wat Carmella precies is, wie verantwoordelijk is voor het ontbreken van haar magie en het waarom. Ook dit wordt in het laatste boek allemaal uit de doeken gedaan. In het kort Ik kan zo veel vertellen over ...

Briar U is de spin off van Off-Campus en in dit eerste deel leren we Summer Di Laurentis, het zusje van Dean uit deel 3 van OC, kennen. Ik had hier en daar gelezen dat dit niet het beste werk is van Elle Kennedy en hieronder kun je lezen wat ik daar van vond. Summer Summer is dus het zusje van Dean en heeft net zo weinig filter als haar broer. Ze zegt en doet alles wat in haar op komt zonder zich te verontschuldigen of schamen voor haar gedrag. Dit bracht humor, ik heb regelmatig smakelijk zitten lachen, maar ook plaatsvervangende schaamte met zich mee. Ik ben absoluut niet preuts maar er zijn dingen die je naar mijn mening voor je houd. Daarnaast is Summer een tornado en een drama queen. Wat ze ook doet en waar ze ook gaat, zonder het af te dwingen trekt Summer de aandacht naar zich toe, iets wat Colin Fitzgerald verschrikkelijk vind. Fitzy Doordat hij jaren een speelbal geweest is tussen zijn gescheiden ouders mijd Colin alle drama en aandacht. Beetje lastig als je een zeer goede ijs...

Voor mij is Olivia Wildenstein een nieuwe auteur. Ik had nog nooit iets van haar gelezen, maar na mijn goede ervaring met het eerste deel van deze serie, A Pack of Blood and Lies, ging ik meteen door met deel 2. Triangle En wederom genoot ik van het verhaal van Ness en Liam. Maar ook August gaat een grotere rol spelen en na een aantal ontwikkelingen vind ik Liam niet meer zo leuk als in het eerste boek. Of ik dit een love triangle zou noemen? Nee niet echt. Ja er zijn 2 jongens die graag met Ness verder willen maar Ness haar standpunt is heel duidelijk dus geen gezeur van: ‘vind ik nou die of die leuker” en ze worden niet door haar tegen elkaar uitgespeeld. In het kort Dit is een hele korte recensie maar ik heb er eigenlijk niet zo heel veel meer over te zeggen dan dat ik het een hartstikke leuk boek vond. Ik had het in no time uit want er gebeurt veel, we vallen van het één in het ander, dus het blijft spannend.

Ik snap niet waarom ik niet eerder in dit boek begonnen ben. Al bijna 2 jaar staat hij op mijn tbr lijst en in die periode heb ik vaak genoeg de New Adult lijst doorgespit op zoek naar leesvoer. Stacy Kestwick is een nieuwe auteur voor mij maar na een paar hoofdstukken ging ik al kijken wat ze nog meer geschreven heeft. Want wat ik tot dat moment gelezen had beviel me ontzettend goed. Alles Nog niet eerder heb ik gelezen over een drumline/snareline en ik moet zeggen dat ik het heel interessante vond. Daarnaast krijgen we een kick ass heldin die zich er geen bal van aantrekt dat het een all male iets is. Ook de pesterijen ondergaat ze met opgeheven hoofd en laat zich het kaas niet van het brood eten. De andere hoofdpersoon is een alpha male op en top maar niet over the top. Door hem wordt het vooral een super sexy boek maar ook zwijmel waardig want hij steekt zijn gevoelens niet onder stoelen of banken. En of dat nog niet genoeg is wordt het ook nog doorspekt met een verdrietig, pijnlij...

Het eerste introductie met deze voor mij nieuwe auteur was meteen een goede. In the Pocket is een leuke hedendaagse nieuw adult met twee leuke hoofdpersonen en een goede verhaallijn. Ik vond vooral de achtergrond van Katie erg leuk en interessant om over te lezen. En ik had er respect voor dat ze de wereld van fame en glamour de rug toe heeft gekeerd om een zo normaal mogelijk leven te kunnen leiden. Wyatt Archer is een jongen die door zijn positie van beste quarterback in de spotlight staat en dat vind hij prima. Hij omarmt alles wat er bij zijn status van beste quarterback komt kijken. Het is dus vrij voorspelbaar wat er gebeurt als Katie een relatie krijgt met Wyat. Ondanks het voorspelbare, of juist door het voorspelbare, was het een lekker ontspannen boek.

Helaas, ze heeft het niet vast weten te houden. Sexy accent Na de goede 1e twee delen in deze serie keek ik vol spanning uit naar Jock Road. Sara Ney wist mij met haar humor in Jock Row intens te laten genieten. En ook van deel 2 genoot ik, zei het met een half sterretje minder, dus ik hoopte op een herhaling in deel 3. Maar helaas…het was het het net niet. Er werd teveel gehamerd op het texaanse accent van Jackson door Charlie. Na bijna elke zin uit zijn mond herhaalde ze de woorden in haar hoofd of hardop omdat ze het zo sexy vond. Nou ja, na elke zin is overdreven maar wel veeeeeeel te vaak. Ook werden alle uit de kluiten gewassen football players telkens man-kinderen genoemd. Waarom? Het haalde voor mij de toon van het verhaal helemaal naar beneden. Het komt daardoor over alsof ze kinderachtig zijn terwijl dat helemaal niet het geval is. Abrupt Het einde kwam voor mij nogal abrupt. Zo heeft Jackson een woorden wisseling met zijn vader en zo zitten we in de epiloog. Ik had gra...