Ik had de eerste regel nog niet gelezen of ik zat alweer te schateren van het lachen . . .
The dead guy at the end of the bar kept trying to buy me a drink.
. . . dat kan toch ook niet anders met zo’n opening.
Alleen Darynda Jones kan zoiets verzinnen.
En daarmee was de toon wat de humor betreft gelijk weer gezet voor de rest van het boek.
Op het romantische vlak vond ik het dit keer wat minder spannend. Reyes is ‘binnen handbereik’ en ik miste de onverwachte, bovennatuurlijke en erotische confrontaties die de andere boeken zo heerlijk intens maakten. Maar dat wil niet zeggen dat er geen sexy en erotische momenten in Fifth Grave Past the Light zitten, die zijn er zeker wel en het einde was super romantisch zelfs.
Vanaf het eerste deel had ik ook een zwak voor Garrett, maar ik vond hem in dit boek helemaal niet zo leuk, hij was nogal onaardig en kortaf, maar na wat hij in het vorige boek meegemaakt heeft is het wel een beetje te begrijpen.
En ik heb Donovan, de biker bad boy, gemist, die komt in dit boek helaas helemaal niet voor. Hopelijk is hij in het volgende boek weer van de partij.
Natuurlijk is het verder mysterieus als vanouds: Charley krijgt bijna weer geen (nacht)rust en drinkt sloten vol koffie ;-).
Zoals altijd kijk ik weer met smart uit naar het volgende deel want dit blijft een geweldige serie waar ik nog steeds geen genoeg van kan krijgen. Jammer genoeg komt deel 6 pas in 2014 uit, wanneer precies weet ik niet. De titel is al wel bekend: Sixt Grave On the Edge.
Comments
Post a Comment