Ik heb het al eerder genoemd, de laatste tijd lees ik enorm veel sport romances. En het merendeel ervan gaat over ijshockeyers.
En ook met dit boek heb ik een nieuwe auteur ontdekt waarvan ik zeker meer wil gaan lezen.
Hilarisch
De eerste ontmoeting tussen Rory en Max is alles behalve normaal.
En eigenlijk zou ik het ook geen hilarische ontmoeting moeten noemen. Want een vliegtuigcrash? Nee dat is niet iets om de humor van in te zien. Maar om Rory’s uitingen van paniek in een lichtelijk benevelde toestand moest ik toch stiekem wel lachen.
Vijand
Gelukkig loopt het redelijk goed af en komt Max de gemaakte belofte tijdens Rory’s onsamenhangende, paniekerige uitlatingen na. Om haar daarna in het holst van de nacht in haar eentje achter te laten. En daarmee heeft Max nog een vijand bij zijn nieuwe hockey team gecreëerd.
Fout
Want tot Rory’s afschuw blijkt Max één van de hockey spelers van het team van haar vader te zijn. Een team waar ze, als assistent GM van haar vader, nauw mee samen moet werken.
Maar de chemie die vanaf het begin al tussen hen voelbaar was laat zich niet lang onderdrukken. En dat is niet goed want niemand schijnt Max te mogen, ook haar vader niet, en die heeft hem nog wel naar het team gehaald.
Naar een romance tussen Rory en één van de teamleden wordt afkeurend gekeken, maar een romance met Max is de grootste fout die ze maar kan begaan.
In het kort
Ik geef niet heel vaak 5 sterren aan een hedendaagse sport romance ook al geniet ik er vaak wel van. Deze heeft in mijn ogen die 5 verdiend omdat het een ontzettend boeiend en verrassend plot had.
Odette Stone is zoals gezegd een compleet nieuwe auteur voor mij maar ze heeft me met dit boek heel erg nieuwsgierig gemaakt naar haar andere materiaal.
Comments
Post a Comment