Genre: Adult, contemporary
Gepubliceerd: Juni 2015
Briggs,
Remember when we parted ways in Germany? It was the day I broke your heart. What you didn't know was that I was breaking mine too.
I thought they’d be enough–my husband and my son. That I’d get home and everything would go back to the way it was . . .
Before the war. Before the ambush. Before you.
But, no matter how hard I try, I can’t erase the trauma we shared. I can’t seem to forget the way my heart beat in time with yours.
The truth is I’m lost without you.
I thought the nightmare was over when they pulled us from that hole in the ground, but nothing could have prepared me for the war I’d face at home. I know it’s selfish of me to ask, but, please, I have to see you one last time. . .
All my love, Scottie
Wat ga je lezen na zo’n geweldig boek…..
Love Triangle
Bij dit kopje zullen veel mensen al afhaken.
Maar ik vraag je om deze recensie in ieder geval uit te lezen. Want ook al houd je niet van love triangles, dit boek is zoveel meer!
Het is een hartverscheurend, rauw verhaal over twee soldaten (man en vrouw) die vechten voor de vrijheid van de mensheid in naam van hun vaderland. Die vechten voor hun eigen vrijheid. En die vechten om hun demonen de baas te worden.
Oorlog
De hoofdpersonen van dit boek zijn de soldaten Chris Briggs en Katy Scott.
Ze komen samen terecht in een leven op dood situatie die niet één moment omvat maar een langere periode. Wat zij meemaken in die tijd is met geen pen te beschrijven en geen woord te omvatten. En wetende dat dit ook echt gebeurt in oorlogsgebied maakte het nog gruwelijker. Briggs en Scott zien meermalen de dood in de ogen en in de tussenliggende tijd bouwen ze een ongekende band op. Ze geven elkaar moed en de hoop dat ze uit deze ellende komen. In hun benarde positie maken ze plannen voor de toekomst, wanneer Scott terugkeert naar man en kind en Briggs naar zijn eigen leven.
Intiem
Maar hoe langer hun gevangenschap duurt, hoe meer de gevoelens voor elkaar veranderen. Want zonder dat ze fysiek intiem (kunnen) zijn wordt hun relatie toch steeds intiemer. En dat heeft grote gevolgen wanneer ze uiteindelijk gered worden. Want in plaats van dat Scott blij is om herenigd te worden met haar man en kind is ze vooral ongerust hoe ze haar gevoelens voor een andere man voor haar man kan verbergen. Want ze houdt ook ontzettend veel hem.
Het is een hartverscheurende tweestrijd die verergerd word door haar mentale strijd tegen de gruwelen die haar en Briggs zijn aangedaan.
Gavin
Tot en met hoofdstuk 67 had ik geen idee welke richting het op zou gaan.
Ja, met totaal 70 hoofdstukken is het een lang boek, maar doordat het verteld wordt vanuit de oogpunten van Katy, Chris en Gavin verveelt het geen moment.
Normaal gesproken houd ik niet van meer dan 2 pov’s maar in dit geval was het ontzettend fijn om ook inzicht te krijgen in de gevoelens en frustraties van Gavin, de man van Katy.
Hij houdt zielsveel van zijn vrouw en in zijn pov komt dat duidelijk naar voren. Hij blijft geduldig ook al raakt hij steeds gefrustreerder wanneer ze steeds verder van hem af lijkt te glijden.
Briggs
Ook Briggs zijn pov’s zijn fijn om te lezen.
Van een player is hij getransformeerd naar een man die leeft voor nog maar 1 vrouw. Hij heeft Katy na hun redding al lange tijd niet meer gezien, wilde haar geluk met haar man en kind niet in de weg staan. Maar de uitzichtloosheid van zijn liefde brengt hem in een neerwaartse spiraal totdat hij uiteindelijk een besluit neemt dat Katy, wanneer het haar ter ore komt, enorm beangstigd, frustreert en boos maakt.
Schrijfstijl
Schrijfster Heather M. Orgeron kende ik nog niet, maar ik herkende duidelijk de hand van schrijven van Kate Stewart. Van haar las ik eerder het boek Drive en ik kan me nog heel goed herinneren dat ik ook tijdens dat boek heel lang moest gissen hoe het af zou gaan lopen.
De schrijfstijl van Heartbreak Warfare is ontzettend goed en ik vond het alle drie ontzettend fijne personages. Ik kon mij de tweestrijd die Katy voerde heel goed voorstellen want beide mannen kwamen heel duidelijk uit voor hun gevoelens, hielden niks achter. En ook Katy gunde ik alle geluk van de wereld na wat ze heeft meegemaakt en hoe ze moest vechten om weer een beetje normaal te kunnen functioneren.
In het kort
Als ik je met deze recensie nog niet heb weten te overtuigen dat dit boek echt de moeite waard is om te gaan lezen dan weet ik het niet meer.
Ik vond hem in ieder geval ontzettend goed en vraag me af wat ik nu in hemelsnaam moet gaan lezen. Er is niets wat dit boek op dit moment zal kunnen evenaren.
Comments
Post a Comment