Skip to main content

Lauren Oliver - Pandemonium

Serie: Delirium #2
Genre: Young Adult, Dystopian
Gepubliceerd: Februari 2012
Taal: Engels, is vertaald in het Nederlands
Waardering: ★★★★☆ 
Add to Goodreads
Ik verdring de herinnering aan mijn nachtmerrie,
verdring gedachten aan Alex,
verdring gedachten aan Hana en mijn oude school,
verdringen,
verdringen,
verdringen,
zoals Raven me leerde om te doen.
Mijn oude leven is dood, maar de oude Lena is ook dood.
Ik begroef haar.
Ik liet haar achter, achter een hek, 
achter een muur van rook en vlammen.

Mijn gedachten:

Het allereerste wat ik dacht toen ik de inhoudsopgave zag was 'nee hé!' De hoofdstukken hebben nl allemaal de namen 'Now, Then, Now, Then, Now, Then.....' en ik houd helemaaaal niet van boeken die heen en weer flitsen tussen heden en verleden. Ik begrijp ook niet helemaal waarom Lauren Oliver het tweede deel op deze manier heeft geschreven, voor mijn gevoel haal je de eenheid uit een serie als je ze niet allemaal op dezelfde wijze schrijft, maar goed, ondanks dat heb ik Pandemonium een kans gegeven omdat ik helemaal weg was van Delirium. En ik moet zeggen, het verhaal was wel zo spannend dat ik hem niet weg kon leggen en ik telkens weer uit keek naar hoe het in het 'andere' verhaal verder zou gaan. En ik was zoooooo benieuwd hoe het met Alex was. Ik ben nog steeds gefascineerd door het concept van dit verhaal; dat liefde een ziekte is die besmettelijk is. Vooral wanneer in het gedeelte heden Lena samen met Julian, een voorstander van de Cure die zelf de behandeling nog niet gehad heeft, gevangen gehouden wordt. Hij heeft nog nooit met een meisje gesproken, in de ogen gekeken of aangeraakt en het is echt bijzonder hoe Julian tegen verliefdheid en de liefde aankijkt en in verwarring raakt door de nabijheid van Lena.
In het gedeelte verleden kunnen we lezen hoe Lena in de Wilds terecht komt, opgevangen wordt door het meisje Raven en hoe moeilijk het is om in de Wilds te overleven en de dood altijd op de loer ligt. Ondanks het geflits tussen heden en verleden heb ik toch kunnen genieten van Pandemonium en ik ben zeker van plan om deel 3 te gaan lezen. Maar ik hoop dat Lauren Oliver die weer op een normale manier gaat schrijven. Had ze dat met dit deel gedaan dan had ik hem zonder twijffel 5 sterren gegeven, maar omdat het voor mij toch een groot minpunt is geef ik er 4.

* Hieronder vertel ik iets meer over Alex, maar als je het boek nog wilt lezen en het niet wilt weten moet je niet verder lezen *


Jammer genoeg komen we Alex in het hele boek niet tegen. Lena denkt wel heel veel aan hem en voelt zich regelmatig schuldig dat ze hem achter heeft moeten laten maar is er op een gegeven moment van overtuigd dat hij dood is. Aan het eind van het laatste hoofdstuk komen we er uiteindelijk achter dat Alex nog leeft en heeft weten te ontsnappen, tot grote schrik van Lena die na lange tijd weer verliefd is geworden.

Comments

  1. Ik kan niet wachten te lezen! Hij ligt klaar, vandaag begin ik eraan (maar ik moet nog een uur of 8 wachten aaahh) Doordat ik Delirium googlede kwam ik op jouw blog en sindsdien heb ik hem gevolgd. Dus je snapt dat ik erg benieuwd was naar je recensie van Pandemonium. Had ik hem maar niet gelezen, ineens lijkt 8 uur heel lang haha. Ga zo door, je hebt een hele leuke blog!

    Roos

    ReplyDelete
  2. Dank je Roos en ik wens je heeeeel veel leesplezier!
    Groetjes Alma

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Heather M. Orgeron/Kate Stewart - Heartbreak Warfare

Heartbreak Warfare by Heather M. Orgeron/Kate Stewart Serie:  Stand alone Genre:  Adult, contemporary Gepubliceerd:  Juni 2015 Waardering:  ★★★★★ Briggs, Remember when we parted ways in Germany? It was the day I broke your heart. What you didn't know was that I was breaking mine too. I thought they’d be enough–my husband and my son. That I’d get home and everything would go back to the way it was . . . Before the war. Before the ambush. Before you. But, no matter how hard I try, I can’t erase the trauma we shared. I can’t seem to forget the way my heart beat in time with yours. The truth is I’m lost without you. I thought the nightmare was over when they pulled us from that hole in the ground, but nothing could have prepared me for the war I’d face at home. I know it’s selfish of me to ask, but, please, I have to see you one last time. . . All my love, Scottie Wat ga je lezen na zo’n geweldig boek….. Love Triangle Bij dit kopje zullen veel mensen al afhaken. Maar ik ...

Jennifer L. Armentrout - Apollyon

Gods (om het even in stijl te houden), wat was dit weer een geweldig vervolg! Ik heb er van genoten! De eerste 2 hoofdstukken verliepen een beetje moeizaam, ik begreep niks van het verhaal want er werd verwezen naar dingen waarvan ik me helemaal niet kon herinneren dat die gebeurt waren. Ik ben toen eerst maar eens het einde van deel 3 over gaan lezen, maar ook dat hielp niet. . . tot ik er achter kwam dat je de novella Elixir vóór dit boek moest lezen, die was ik even vergeten :-(. Nou ja, moet is een groot woord natuurlijk maar het is wel zo handig want er wordt regelmatig in het hele boek naar de gebeurtenissen in de novella verwezen dus als je het goed wilt kunnen volgen dan is het wel een aanrader.. En het was absoluut geen straf om Elixir te lezen. De novella is ca. 80 blz lang en wordt verteld vanuit Aiden’s POV, heerlijk om ook eens van zijn kant in het verhaal te kijken want Aiden St. Delphi (zelfs zijn naam is geweldig) heeft vanaf het eerste boek mijn hart gestolen. Nad...

Molly McAdams - Needing Her

Ik zou eens wat vaker mijn eigen reviews na moeten lezen. Ik heb me het hoofd lopen breken over het regeltje onderaan de samenvatting van Goodreads:   If you loved Connor in From Ashes, this is the story for you . Ik kon mij maar niet herinneren wie hij was en in de samenvatting van From Ashes wordt alleen gesproken over Gage en Ty. Had ik mijn eigen review gelezen dan was me wel een lichtje gaan branden maar nee hoor, niet doen natuurlijk. Pas toen aan het eind van het boek een sneak peak van het eerste hoofdstuk van From Ashes werd gegeven begon het me te dagen, terwijl hij in dat hoofdstuk nog niet eens voor komt. En na het raadplegen van mijn eigen review was het me weer helemaal duidelijk. IK VOND HEM STIEKEM ZELFS HEEL LEUK! Nou ja, hoe kun je zo iemand dan vergeten….. Laten we het er maar op houden dat ik gewoon veeeeeel te veel lees…. Ok, Connor dus. Hij is een chagrijnige, arrogante, akelige asshole ( daarom herkende ik hem niet 😉 ) die zichzelf gigantisch in de...