Jennifer Foor - Letting Go

Dit was van het begin tot het einde een emotioneel verhaal. Voor mij was het onderwerp origineel en de opbloeiende gevoelens tussen Colt en Savanna waren heerlijk romantisch. De proloog was geschreven vanuit het oogpunt van Ty en de rest om en om van Colt en Savanna. Ik vond Ty vanaf de proloog al geen sympathieke persoonlijkheid. Hij vond zijn acties heel normaal en dacht dat Savanna wel weer zou bijdraaien en misschien, als hij dat ongeluk niet gekregen had, was dat ook wel gebeurd. Maar in de 6 maanden dat hij in coma ligt is Savanna erachter gekomen dat hij haar vaker bedonderd heeft dan die ene keer. Iedereen geeft haar er de schuld van dat Ty in coma ligt en ze staat er helemaal alleen voor totdat Colt op de ranch van de vader van Ty komt werken. Hij is de enige die haar normaal behandeld. Nadat Savanna tijdens een vechtpartij gewond is geraakt neemt Colt haar in huis om haar te verzorgen. Tijdens die periode groeien ze langzaam naar elkaar toe en bloeit er meer op dan alleen vriendschap. Tja en dan is het wachten tot dat Ty uit coma komt, dit is voorspelbaar natuurlijk, en de hel losbreekt. Je zou denken dat Ty na een periode in coma te hebben gelegen na gaat denken en veranderd, maar een week na thuiskomst wordt al snel duidelijk dat hij gewoon op de oude voet verder wil gaan. En ondertussen worstelen Savanna en Colt met een schuldgevoel en de sterke gevoelens voor elkaar.
Ik heb dit boek in één adem uitgelezen en kijk er naar uit om deel 2 van de serie te lezen ook al ben ik geen fan van Ty. Hij heet Folding Hearts en is al uitgegeven.