K.A. Tucker - Ten Tiny Breaths

Soms zijn er boeken die je enorm verrassen. Ten Tiny Breaths is zo’n boek. Natuurlijk leek hij mij leuk, anders was ik er zeker niet aan begonnen, maar ik had niet verwacht dat hij zo goed zou zijn en ik er zo van zou genieten. In de eerste plaats komt dat door de karakters. Stuk voor stuk waren het leuke, bijzondere karakters die met hun eigen problemen en eigenaardigheden een geweldige sfeer creëerden voor dit boek. En in de tweede plaats door de goede verhaallijn. Het is niet zozeer een originele verhaallijn, maar wel één met diepte en gevoel.
Ik had al vrij snel door wat de clou was van het verhaal en toch werd ik steeds weer aan het twijfelen gebracht omdat ik dacht dat dat gewoon niet waar kon zijn. En dat maakte dit een boek dat ik maar moeilijk weg kon leggen.
Kacey, de hoofdpersoon, toont een stoere, harde buitenkant, maar van binnen ligt ze helemaal overhoop door het ongeluk van 4 jaar geleden. Drank, drugs, sex, ze heeft alles al geprobeerd om die vreselijke gebeurtenis te kunnen overleven. De drank, drugs en sex heeft ze inmiddels achter zich gelaten maar ze heeft het nog steeds niet kunnen verwerken wat zich vertaald in haar harde gedrag en het feit dat niemand haar handen aan mag raken.
Dit boek is van het begin tot het eind emotioneel, maar de sessies met haar psychiater, hoe pijnlijk en confronterend ze ook waren, hadden een heerlijke luchtige ondertoon en ik heb heerlijk zitten lachen.
Het 2e deel in deze serie zal gaan over de zus van Kacey, Livie, en ik kijk er zeker naar uit om haar verhaal te lezen. Hij komt uit op 11 juni 2013 en gaat One Tiny Lie heten.