Claire Contreras - There is no Light in Darkness

Na een aantal veelbelovende reviews te hebben gelezen ben ik vol verwachting aan dit boek begonnen.
En in het begin begreep ik helemaal de hype rond dit boek. Het mysterie druipt van de pagina’s, net als de intense, seksuele aantrekkingskracht tussen Blake en Cole. Zelfs het heen en weer switchen tussen heden en verleden vond ik niet erg, terwijl dat voor mij meestal een enorme afknapper is.

Maar Blake en Cole kwamen veel te snel bij elkaar en daardoor viel de seksuele spanning in de hedendaagse hoofdstukken helemaal weg. De hoofdstukken van het verleden bleef ik wel leuk vinden maar het leesplezier werd wel steeds minder omdat sommige mysteries in de hedendaagse hoofdstukken ineens heel abrupt opgelost werden en ik door de snelheid waarmee dat gebeurde eigenlijk helemaal een beetje de weg kwijt was.

Er zijn voor mijn gevoel ook te veel mysteries binnen dit ene verhaal en hoe verder we komen hoe verwarrender het voor mijn gevoel werd.
Terwijl ik aan het lezen was werd het mij al snel duidelijk dat ik niet verder ga met het lezen van deel twee, jammer want de samenvatting deed me toch echt geloven dat dit een boek zou zijn naar mijn smaak.

Het einde was wel heel spannend en de cliffhanger is er één die je zeker nieuwsgierig maakt naar het verloop van het verhaal, maar voor mij houd het hiermee toch echt op.