Van het eerste deel heb ik enorm genoten en ik keek dan ook vol verwachting uit naar het volgende deel. Maar eerlijk gezegd heb ik die met minder plezier gelezen dan zijn voorganger.
Niet omdat het verhaal niet goed was, in tegendeel zelfs, het was zeker weer spannend en mysterieus, maar meer omdat het geen ontspannen boek is om te lezen.
Shadow and Bone vond ik al niet makkelijk met de vele groeperingen met vreemde namen, verschillende kleurcodes etc. maar daar las ik compleet doorheen door dat het een heel nieuw en fris verhaal voor mij was.
Siege en Storm deed daar echter nog een schepje bij op. Vooral toen ze op een Walvisvaarder reisden duizelde het me regelmatig van de vele vreemde woorden en de nautische termen (begrijp ik in het nederlands ook helemaal niks van).
Ik moest mezelf gewoon dwingen om niet afgeleid te worden en ik betrapte me er regelmatig op dat ik keek hoeveel bladzijden ik nog te gaan had en dat is toch eigenlijk niet de bedoeling van lezen; het moet gewoon puur plezier en ontspanning zijn.
Pas in het laatste gedeelte van het boek verloor ik mij helemaal in het verhaal doordat de spanning zijn hoogtepunt bereikte en door de strubbelingen tussen Mal en Alina. Dat, en het feit dat dit boek gewoon super goed in elkaar zit, is voor mij de reden om toch 4 sterren te geven.
De titel van het 3e deel is inmiddels bekend, de uitgifte datum van Ruin and Rising nog niet, alleen dat het in 2014 is.
Comments
Post a Comment