Met pijn in het hart neem ik afscheid van de serie Razorland.
Ik heb genoten van deze geweldige trilogie en ik zal Fade, Deuce, Stalker, Teagan en al die ander personages die me dierbaar zijn geworden, gaan missen.
Dit laatste deel is een spannend avontuur waarin onze hoofdpersonen zich opmaken voor de onafwendbare strijd tegen de Freaks. Een zware, gevaarlijke taak want de horde Freaks is vele malen groter dan het ‘leger’ dat Deuce bij elkaar heeft weten te sprokkelen, en ze zijn in de loop der tijd slimmer geworden.
Het komt dan ook vooral aan op vindingrijkheid, tactiek en de bereidheid te sterven om de mensheid te redden.
Het is een vreselijk spannende, gruwelijke strijd met hoogtepunten maar ook dieptepunten; ik was niet voorbereid op het verlies van een belangrijk personage, dat was een zeer pijnlijk moment, en ik heb diegene tot het einde aan toe gemist.
Temidden van de strijd probeert Deuce balans te vinden tussen haar Huntress kant en haar vrouwelijke kant die zo langzamerhand moe is van het vechten en verlangd naar een rustig leven samen met Fade.
Maar Fade is nog lang niet de oude, hij worstelt nog steeds met de herinneringen aan wat er in deel 2 gebeurt is, en het is nog maar de vraag of hij er ooit overheen zal komen.
Tegen de tijd dat we ons opmaken voor de eindstrijd neemt het verhaal ineens een verrassende wending en lijkt de strijd nog niet helemaal verloren te zijn. Die wending is hartverwarmend en het is leuk dat we ook een aantal personages terug zien uit het eerste deel; ik had mij al eens afgevraagd wat er van hen terecht gekomen was.
De eindstrijd is verschrikkelijk spannend en helaas komt niet iedereen ongeschonden en levend uit de strijd.
Enclave was de allereerste dystopian die ik gelezen heb en hij was zo goed dat het smaakte naar meer. En ondanks dat ik meer goede dystopians ben tegen gekomen blijft Razorland één van de besten in dit genre.
Ik heb geen idee van wat er hierna uit de pen van Ann Aguirre gaat komen maar ik ga het zeker in de gaten houden.
Comments
Post a Comment