Na de eerste 2 delen over Drew en Fable, die ik met ontzettend veel plezier heb gelezen, kwam er een 3e deel uit. Deze gaat over Jen en Colin en . . . . . ik had geen idee wie ze zijn, of ze eigenlijk wel in de eerste twee delen voorgekomen zijn, en tot nu toe heb ik hem nog steeds niet gelezen.
Dat ik niet wist wie of wat ze waren is niet de reden waarom ik hem nog steeds niet gelezen heb, eerlijk gezegd weet ik niet waarom, maar dit 4e boek wilde ik wel gelijk lezen want ik was verschrikkelijk benieuwd naar het verhaal van Owen, het broertje van Fable.
En het was erg leuk om over de nu 19 jarige Owen te lezen.
De nu volwassen Owen is een leuke persoonlijkheid maar hij kampt met een aantal ongezonde verslavingen die zijn school prestaties in de weg staan.
Hij woont samen met zijn beste vriend Wade in één huis, maar ook hun vriend Drew is er bijna altijd te vinden en die vrienden hebben jammer genoeg een niet al te beste invloed op Owen. En als zijn moeder ook nog eens terug komt in zijn leven en inspeelt op zijn schuldgevoelens zakt hij steeds verder af.
Ik verbaasde me er eigenlijk over dat het zover met Owen gekomen is en dat wijt ik een beetje aan dat Fable en Drew hem alleen laten wonen. Eerlijk gezegd begreep ik dat niet helemaal want Fable was altijd zo beschermend, dat had ik gewoon niet verwacht.
Maar dan komt Chelsea in zijn leven en met één blik weet ze Owen zover te krijgen dat hij zijn leven wil beteren, voor haar.
Dat gebeurt echter niet van de één op andere dag en voor het zover is weet Owen zijn groeiende relatie met Chelsea nog danig te verpesten.
Ik heb heel erg meegeleefd met Chelsea en Owen’s verhaal en vond de personage’s en schrijfstijl van Monica Murphy weer erg goed.
Binnenkort moet ik toch het verhaal van Jen en Colin ook eens gaan lezen (ik weet nu ook weer wie ze zijn 😉 )
Comments
Post a Comment