De samenvatting sprak me enorm aan en ik was heel nieuwsgierig naar de manier waarop de schrijfster de handicap van Julian in dit verhaal zou verwerken.
Nou laat me je vertellen dat ik daar enorm van onder de indruk ben.
Hij wordt niet neergezet als een zielig hoopje mens, maar wel een jongen die gebukt gaat onder zijn handicap en de hardheid van zijn leeftijdgenoten. Maar het toont ook zijn kracht. En hoe ouder hij wordt, hoe sterker hij in zijn schoenen staat.
In de eerste twee hoofdstukken kunnen we lezen hoe Elisa en Julian elkaar leren kennen en een hele sterke band ontwikkelen.
Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik die twee hoofdstukken heel vluchtig overgelezen heb want ik had het niet zo op met het kinderachtige toontje erin.
Pas bij hoofdstuk 3 begon ik echt te lezen en alhoewel ik niet zo heel gecharmeerd was van de schrijfstijl in het begin (het is geschreven vanuit de 3e persoon en de manier waarop sprak me niet zo aan) begon ik er naarmate het boek vorderde wel aan te wennen.
Bovenstaande werd vooral goed gemaakt door de geweldig goede en originele verhaallijn.
De relatie tussen Julian en Elisa is niet makkelijk, hartverscheurend, pijnlijk, intens, sexy en zooo emotioneel.
In het begin staat het leeftijdsverschil hen in de weg maar later komen er andere omstandigheden om de hoek kijken die ze uit elkaar dreigen te drijven.
De band, de liefde en de passie die Julian en Elisa voor elkaar hebben springt van de bladzijden en dat zorgde ervoor dat ik een brok in mijn keel had de momenten dat ze niet bij elkaar waren en met een kloppend hart zat te lezen of alles wel goed zou komen.
De samenvatting wekt de suggestie dat het boek vanuit twee oogpunten geschreven is en vanuit de ik-vorm maar dat is helaas niet waar. We krijgen het verhaal alleen vanuit het gezichtspunt van Elisa en in de 3e persoon.
Had de schrijfster de schrijfstijl van de samenvatting doorgezet in het boek dan had ik zonder twijfel 5 sterren gegeven.
Comments
Post a Comment