Tot nu toe is dit de minst leuke uit de serie Stardust.
Dat wil niet zeggen dat hij niet leuk is, maar hij bezorgde mij ook wat irritaties.
Die irritaties kwamen in de vorm van de hoofdpersoon Lana.
Misschien verwachtte ik teveel, maar ze was niet de sterke, stoere persoonlijkheid die ik in deze situatie graag had willen zien.
Ze was timide en onderdanig en liet met zich sollen. De angst speelde hierin natuurlijk ook een grote rol maar ze had in mijn ogen wel iets meer voor zichzelf op mogen komen.
Als ze dat gedaan had dan was dit boek veel beter geweest in mijn ogen want de verhaallijn is wel erg leuk.
Bruce is een gewelddadig, arrogant personage en ik ben niet weg van hem.
Uiterlijk mag hij er wezen en zijn einddoel komt uit een goed hart, maar dat hart is hij tijdens de lange strijd om zijn doel te bereiken verloren.
Hij laat af en toe een kwetsbare kant zien maar hij is geen goede man en dat wordt hij ook niet.
Ik vind het verfrissend dat de bad boy aan het einde niet ineens een good boy wordt, maar aan de andere kant vind ik dat ook weer niet leuk, hoezo verwarrend? 😉
Het Science fiction gedeelte blijft leuk alhoewel het maar bijzaak is in dit erotische verhaal. Wat dat betreft is er weinig overgebleven van de originaliteit die Make You See Stars wel had.
En dan het einde, dat is zo teleurstellend. Het is geen cliffhanger, maar een open einde.
Gelukkig is er een 4e, korte novella, over Ava en Tori uit deel 1 en 2 en ook nog 3 hoofdstukken over Lana en Bruce. Maar als je denkt dat je daarin dan het echte happy end krijgt kom je van een koude kermis thuis.
Erg jammer.
Comments
Post a Comment