Wat is het soms toch moeilijk om een goed boek te vinden.
Er zijn er natuurlijk genoeg, maar als je TBR lijst steeds langer en langer wordt komen er ook steeds meer boeken tussen te staan die je bij nader inzien toch niet zo leuk of soms zelfs vreselijk vind.
Op het moment zit ik in een fase waarin ik bijna niet 1 boek dat ik open sla leuk vind.
Soms gooi ik na een paar hoofdstukken het bijltje er bij neer maar soms weet ik het al na een paar zinnen. Maar het ligt niet alleen aan de boeken maar ook aan mijzelf, ik weet gewoon niet wat ik wil.
Dus begon ik maar weer in een ander boek van mijn lijstje en warempel, ik vond hem gelijk ontzettend leuk!
Hij begon met een spannende actie scene waarin we Evie te zien krijgen als een stoere, sterke meid die haar werk, het opsporen van bovennatuurlijke wezens, heel serieus neemt maar haar werk wel met een vleugje humor doet. Ik was gelijk weg van haar en de originele manier waarop Kiersten White de wereld waarin Evie leeft heeft neergezet is erg boeiend.
Van het eerste gedeelte heb ik dan ook echt genoten.
Maar dat veranderde drastisch toen Evie meer contact zocht met de shape-shifter die ze zelf gevangen had en ze bevriend raakten. In het begin van het boek gedroeg ze zich veel volwassener dan haar 16 jaar, maar vanaf dat moment veranderde ze van een stoere, kick ass heldin in een love sick puppy die alleen maar kon denken ‘wat zou hij er van denken als ik dit en wat zou hij er van denken als ik dat’. De spanning was gelijk ook helemaal uit het verhaal en voor mij was de lol er vanaf dat moment eigenlijk wel af.
Door de originaliteit, de prettige schrijfstijl en het goede begin krijgt dit boek van mij 3 sterren maar het is denk ik wel duidelijk dat hiermee mijn avontuur met de serie Paranormalcy op houd.
Comments
Post a Comment