Richelle Mead - Silver Shadows

* dit is het vijfde deel uit de serie en de review kan kleine spoilers bevatten *

Van alle boeken uit de serie vind ik dit tot nu toe nog de beste.
De situatie waarin Sydney zich bevind na haar kidnapping is sinister en ronduit verschrikkelijk. Het haalt telkens weer de vraag naar boven wie nu de echte monsters zijn.

En juist die sinistere, verschrikkelijke situatie maakt dit een boek dat je niet weg wilt leggen want je moet gewoon weten wat er gaat gebeuren, of Sydney haar magie van pas kan komen, of ze die überhaubt kan gebruiken en hoe ze in hemelsnaam uit zo’n verschrikkelijk goed verborgen en beveiligde gevangenis kan ontsnappen of gered kan worden.

Vond ik dit tot nu toe het leukste boek van de serie, Adrian vond ik een groot gedeelte ervan helemaal niet leuk.
Hij is zwak, wentelt zich in zijn eigen verdriet, valt terug in zijn oude verslavingen en is helemaal de weg kwijt. Hij gaf me heel lang het gevoel dat hij Sydney in de steek laat en het opgegeven heeft.
Als hij na lange tijd weer bij zinnen komt toont hij eindelijk weer een beetje ruggengraat en helpt actief mee in de zoektocht naar Sydney.

Sydney brengt me altijd weer aan het lachen.
Het is vast niet haar bedoeling, nou ja ik denk de meeste tijd niet, maar ook nadat ze uiteindelijk weer vrij is weet ze me enorm verbaasd en aan het lachen te krijgen door niet als een meek doll de plannen te volgen die de rest gesmeed heeft maar haar eigen plan te trekken zonder ook maar in tranen uit te breken over wat ze de afgelopen maanden heeft moeten doorstaan.
De efficiënte Alchemist en haar brainy personality komen gelijk weer naar boven ook al zou je verwachten dat ze na alles wat ze haar hebben aangedaan in zou zakken als een plumpudding.

De scene met de bruidsjurk vond ik toch wel één van de leuksten. Ik zie haar helemaal voor mij, ‘the runaway bride’.