Gelukkig kon ik gelijk verder in deel 2 na het spannende einde van Darkness of Light.
De schrijfster had me enorm verbaasd met wat ze haar hoofdpersonage had laten doen aan het einde van DoL.
Ze nam niet de kortste weg door Ember ineens in het reine te laten komen met haar gaven en haar op die manier onder haar vreselijke lot uit te laten komen.
Nee ze ging all the way en daar heb ik bewondering voor.
Te vaak zie je dat een hoofdpersoon plotsklaps zijn/haar gaven onder de knie heeft en zich zo uit de situatie weet te redden maar voor Ember is het nog steeds een raadsel wat ze moet doen en hoe ze het in toom moet houden.
En dat blijft ook het hele tweede deel zo en dat is heel verfrissend.
Ze wordt wel sterker want door omstandigheden is ze ergens terecht gekomen waar ze dagelijks getraind wordt, maar als het er op aan komt kan ze nog steeds niet zo veel met haar gaven en moet ze het vooral hebben van haar vindingrijkheid en hulp van buiten af en dat maakt dit een origineel maar ook geloofwaardig verhaal. Het komt je niet zomaar van het één op andere moment aanwaaien, je moet er iets voor doen!
Ik hoopte in dit boek meer te zien van Torin maar hij was er minder vaak dan ik gehoopt had. En ook Eli zien we veel minder en eigenlijk vond ik dat wel een goede wending.
Ember heeft andere dingen aan haar hoofd en te doen dan zich bezig houden met haar gevoelens.
Het waarom ze zich onmiddellijk tot Torin aangetrokken voelde is nog steeds een raadsel net als haar zinderende aantrekkingskracht voor Eli.
Maar ondanks die onverminderde aantrekkingskracht is ze niet meer zo bezig met haar gevoelens voor Eli.
O ja, haar brein veranderd nog steeds in moes als hij te dicht bij haar komt maar ze laat zich niet zonder meer weer verleiden en ik juigde het toe dat ze hem lik op stuk gaf. Take that Eli Dragen!!
Ik genoot van hun interacties, het bekvechten, het elkaar aantrekken en weer afstoten en hun droge humor.
De blik die ons gegund wordt op deze wereld van de Fae is ontzettend origineel. Tel daar bij op de onverwachte wendingen die het verhaal neemt en je hebt een boek dat verschrikkelijk moeilijk weg te leggen is.
Oh en lees na dit boek vooral even het tussenboek Beast in the Darkness, een novella in Eli’s pov.
Comments
Post a Comment