Emma Raveling - Breaker

Zoals ik in mijn recensie van Crest al vertelde eindigt dat boek in een enorme cliffhanger en gelukkig komen we al vrij snel in Breaker te weten wie de Shadow, de vijand, is.
Maar die wetenschap brengt ons niks dichter bij de oplossing want hij doet zijn naam eer aan; hij is als een schaduw, ongrijpbaar. Elke keer weer is hij onze groep te slim af.

Zijn uiteindelijke doel is heel duidelijk, hij heeft Kendra onomwonden verteld wat hij wil, en het spelletje dat hij met haar speelt is daardoor extra frustrerend, pijnlijk en verdrietig.
En terwijl ze zich de benen uit het lijf loopt om de gemeenschap te beschermen tegen de Shadow en de Aquidae, wordt ze van alle kanten tegengewerkt en wordt er rondom haar ook nog een politiek spelletje gespeeld. Ze moet haar acties tegenover iedereen verdedigen, ook tegenover haar vrienden, en dat is precies wat de Shadow voor ogen heeft: net zo lang doorgaan tot ze niemand meer heeft.
Niemand, behalve Tristan, ziet wat dit alles met haar doet en het is knap dat ze ondanks al die tegenwerkingen, het lak aan vertrouwen en de kwade blikken, de wil blijft houden om de gemeenschap te beschermen.

Kendra komt in dit laatste deel voor verschrikkelijk moeilijke keuzes te staan en werpt zich telkens weer zonder angst in de strijd; ze is zo vaak zwaar gewond dat het een wonder is dat ze nog leeft, en de dingen die ze ziet en meemaakt zullen haar voor altijd blijven achtervolgen.

Ik heb werkelijk waar genoten van dit laatste, verschrikkelijk spannende deel, maar af en toe werd ik ook een beetje ongeduldig van de raadseltjes, rijmpjes etc. Dat ligt aan mijzelf en absoluut niet aan het verhaal want daar stak het te goed voor in elkaar.
Nee, het was mijn nieuwsgierigheid, het willen weten of mijn eigen voorspelling klopte, dat mijn geduld op de proef stelde en mij trappelend van ongeduld liet wachten op het antwoord waar we al 4 boeken lang naar toe leefden. Want via al die raadseltjes en de akelige confrontaties met de Shadow gaan we heel langzaam richting de uiteindelijke veldslag die een einde moet maken aan de oorlog.
Maar de reis naar dat einde is lang en doorspekt met angst, pijn en verdriet.

Kort samengevat:

Zo terug kijkend op deze serie zie ik een ontzettend ingenieus, intrigerend geschreven verhaal dat doorspekt is met raadseltjes, rijmpjes en familiebanden die allemaal verweven zijn met de jarenlang oorlog tussen de Selkies en de Aquidae.
Ik ben ontzettend blij dat ik het Ondine Quartet op één van mijn dagelijkse bezoekjes aan Goodreads tegen gekomen ben en dat het mijn ogen geopend heeft voor een wereld in en rondom het water, de paranormale wereld van de Selkies, want het was een spannende en vooral hele nieuwe ervaring voor mij.
Het zal nooit mijn favoriete wereld worden, maar vanaf nu zal ik er toch meer open voor staan.
Kudos aan auteur Emma Raveling en ik zal iedereen deze serie zonder twijfel aanraden!