Sarah Fine - Fractured

WTF??
Dat einde…!
Omg, dat zag ik in de verste verte niet aankomen. Hoe kon de schrijfster ons dat aandoen???
Het was zeker niet het enige wtf moment, maar jeetje, wel het meest hartverscheurend.

Dit had ik echt niet verwacht toen ik aan Fractured begon, zo’n spannend vervolg.
Het zat vol actie, emoties, romantiek en vooral het laatste gedeelte heb ik met het zweet in de handen zitten lezen. Het was verschrikkelijk zenuwslopend.

Eerlijk gezegd was ik een beetje twijfelachtig toen ik aan dit 2e deel begon.
Ik wilde hem graag lezen, maar vond het jammer dat de relatie tussen Lela en Malachi al solide was. Ik zie veel liever dat de hoofdpersonen in het laatste deel pas bij elkaar komen, dat komt de romantiek alleen maar ten goede. Maar de schrijfster heeft dat goed opgepakt, het romantische gedeelte toch weer spanning weten te geven, ook al was het een tikkeltje voorspelbaar.

Fractured speelt zich volledig af in onze eigen wereld en dat maakt het de Guards alleen maar moeilijker want onze wereld bied zoveel meer mogelijkheden aan de schurken dan hun eigen rijk. Vooral de vindingrijkheid die wij mensen hebben spelen de Mazikin in de kaart en ze weten onze Guards op slinkse wijze om de tuin te leiden.

Die verandering van setting zorgde voor weer een heel nieuw en origineel verhaal. De regels die voor de hel golden veranderen nl compleet zodra ze zich op de aarde bevinden.
Was het uitschakelen (lees vermoorden) van Mazikin in de hel geen probleem, nu heb je te maken met mensen die bezeten zijn door een Mazikin en ook al is hun leven op aarde voorbij zodra ze bezeten zijn, ze zien er nog wel uit als mens. Voor de buitenwereld lijken onze Guards dus ordinaire moordenaars en daarom moeten ze confrontaties met getuigen en de politie zien te vermijden.

Vanaf het eerste boek had ik Lela en Malachi al in mijn hart gesloten en ik kon het niet helpen dat alles wat er met ze gebeurde mij emotioneel maakte. Er waren momenten van puur plezier en geluk maar ook een heleboel frustrerende. Ze verdienen een lang en gelukkig leven in de countryside, maar alles wat maar tegen kan zitten zit tegen en de geniepige en steeds slimmer wordende Mazikin komen elke keer weer als winnaars uit de strijd. Het is een ongelijke en oneerlijke strijd die niet te winnen lijkt.