Dit derde en laatste deel gaat op hetzelfde punt verder waar we in het vorige boek gebleven zijn en dat is iets wat ik altijd verschrikkelijk fijn vind wanneer ik een serie in één ruk lees.
Geen poes pas of herhalingen vooraf, nee we gaan gelijk verder waar we gebleven zijn en dat betekent dat we meteen met de neus in de boter vallen.
Het is super spannend en ik was ervan overtuigd dat het laatste uurtje voor Joss, Ryan en Trent geslagen had.
Maar niets is wat het lijkt en boven verwachting komen ze weer een stapje verder in hun quest om de gevangenen te bevrijden.
Het was echt puur genieten al die spannende plot wendingen, maar het riep ook zeker vragen bij mij op.
Vragen die onbeantwoord bleven of waarop we onbevredigende antwoorden kregen.
Nou kan ik daar moeilijk over gaan doen maar aan de andere kant, het is een onvoorspelbare wereld en hoe graag ik bijvoorbeeld ook had willen weten wie de dochter van Crenshaw is (de meest opvallende persoon uit deze serie trouwens) het zou eigenlijk afbreuk aan het verhaal hebben gedaan als we die vraag aan het einde beantwoord hadden gekregen.
Dit ligt meer in de lijn van de werkelijkheid.
Vanaf het moment dat ik in deel 1 begon wist ik dat het een spinoff is van Quarantined, maar ik had er nooit bij stilgestaan dat we de hoofdpersonen uit die serie terug zouden zien in Survival.
In het vorige deel waren ze al voorgekomen, maar pas in dit boek had ik in de gaten dat Ali Alissa uit Quarantined is.
Ik had zelfs de link niet gelegd toen onze hoofdpersonen gevangen zaten en er een man de ruimte binnen kwam met de naam Jordan en er genoemd werd dat hij maar 1 hand heeft. Toen had er toch een lichtje moeten gaan branden.
Hierboven noemde ik ook al even de personage Crenshaw.
Een oudere, zeer aparte en kleurrijke man met een bijzondere denkwijze en een soms niet te volgen manier van communiceren.
Ik kon mij levendig voorstellen dat Joss af en toe grote moeite had met zijn cryptische wijze van vertellen en er geen geduld voor op kon brengen. Maar onder die façade is hij ongelofelijk slim en weet veel meer dan hij je doet geloven.
Ik zie hem zo voor mij in zijn badjas met eendjes, lange grijze haren en zijn staf.
Ze noemde hem niet voor niets Gandalf 😉
Het einde van Survival is bevredigend, zij het dat die onbeantwoorde vragen nog in mijn achterhoofd hangen. Maar, zoals ik al zei, het past in de lijn van de apocalyps. Moderne communicatie is verdwenen, geen google om achter dingen te komen, dus er zullen altijd vraagtekens blijven.
Kort samengevat:
Deze serie bestaat uit drie relatief korte, snelle boeken en is bovenal spannend.
Zoals de naam van de serie al zegt gaat het om het overleven en in dit geval is dat niet zozeer het overleven van de zombie plaag maar je weg vinden in een wereld met gangs, vijandige colonies en proberen daartussen een menswaardig bestaan op te bouwen.
Ik vind dat Tracey Ward een intrigerend beeld heeft geschetst van de wereld na een zombie uitbraak.
Comments
Post a Comment