Penelope Douglas - Aflame

WAAROM DOEN AUTEURS DAT TOCH??

Als ik ergens een verschrikkelijke hekel aan heb dan is het aan auteurs die gaan rommelen met koppels die al een happy end hebben gekregen.
Ineens verschijnt er een vervolg waarin het helemaal mis gaat met het happy stel en het kat en muis spelletje begint weer van voren af aan. Bah!
WAAROM??
Wat mij betreft hoeven ze er helemaal niet aan te beginnen, ze hebben op dat gebied helemaal een verkeerde aan mij want ik weiger ze te lezen; happy end is HAPPY END!

Waarom dit boek dan wel vraag je je af?
Nou, laat ik eerlijk zijn, dat is absoluut geen bewuste keuze en het ligt helemaal buiten mijn macht.
Het is de schuld van Jared en Tate.
Aan het einde van Falling Away vertellen ze ons over de breuk van hun relatie en ik was zo dom dat te lezen.
En toen lieten ze me niet meer los…..
Ik wil nog net niet zeggen dat ik van ze droomde, maar Jared en Tate zaten in mijn hoofd en wilden er niet eerder uit dan dat ik wist hoe het verder met ze zou gaan. Wat een ellende.

En dat is hun liefdesleven in het begin van Aflame ook, één en al ellende.
Jared heeft Tate 2 jaar geleden verlaten met het doel zichzelf te vinden en heeft een gebroken Tate achtergelaten. Dit was absoluut niet zijn bedoeling en ook al haatte ik hem toen ik de excerpt van dit verhaal las, ik snapte zijn beweegredenen wel ook al heeft hij het in mijn ogen helemaal verkeerd aangepakt.
Tate’s reactie was daarom volkomen logisch en het is heel normaal dat ze hem niet meer vertrouwd en niks meer van hem wil weten.
Er huist een hoop pijn, verdriet en enorm veel boosheid in Tate.

Maar hun liefde voor elkaar is nooit gestopt.
Jared weet al heel lang dat Tate de enige is waar hij ooit van zal houden, maar Tate wil het niet weten en wringt zich in allerlei bochten om uit zijn buurt te blijven en hem te laten zien dat ze door zijn vertrek een sterke, onafhankelijke vrouw is geworden die hem niet meer nodig heeft.

Het is een boeiend vervolg met een spel van welles/nietes, haat/liefde en elkaar aantrekken en weer afstoten.
Ik had het niet verwacht, maar ik heb hem met veel plezier gelezen, vooral omdat Tate en Jared uitgegroeid zijn tot sterke, volwassen mensen (ook al gedragen ze zich er niet altijd naar), en hun liefde in de tijd van absentie alleen maar gegroeid is.

Vond ik het tijdens het lezen van Falling Away al jammer dat ik het tussenliggende boek over Madoc en Fallon niet heb gelezen, dat werd in dit boek nog extra versterkt want Madoc is toch wel een hele bijzondere persoonlijkheid.
Ik weet zeker dat ik zijn verhaal nog ga lezen maar er moet eerst een tijdje overheen gaan voordat het zo ver is; ik moet eerst de verhalen van Jax, Juliet, Jared en Tate even laten bezinken.