Marie Lu - Champion

Uit!!
Drie jaar na het verschijnen van Champion heb ik eindelijk de serie Legend uitgelezen.
En wow……wat een ongelofelijke reis heb ik gemaakt met Day en June.

Ondersteboven ben ik van dit laatste boek!
Eerlijk gezegd was ik in het begin een beetje in shock. We maken nl een sprongetje in de tijd en zijn ineens 8 maand verder. Dat had ik niet verwacht, maar in die maanden is er niet zo verschrikkelijk veel gebeurt dus wat dat betreft is het een logisch vervolg.
Ze hebben de draad van het leven min of meer weer opgepakt, zei het ver van elkaar, en werken allebei toe naar een betere Republiek. June als de rechterhand van de Elector en Day voor de Patriots.

Maar die maanden zo ver van elkaar zijn zwaar, ze missen elkaar ontzettend en toch heeft geen van beide in die periode een poging gedaan contact te zoeken. Omstandigheden dwingen June er echter toe hem te benaderen, zij het met tegenzin want die reden kan hem nog verder van haar verwijderen dan dat hij al is.
Maar het brengt ook iets goeds. June komt er achter waarom Day weg is gegaan en ook al lost het niets op, ze komen toch weer nader tot elkaar.

Er gaat op dit moment zo ontzettend veel door mij heen want naast zeer spannende was Champion vooral verschrikkelijk emotioneel. Aan het begin van dit boek hebben June en Day al zoveel op moeten geven voor de Republiek, maar hun strijd en pijn is nog lang niet ten einde. De vijand, de Republiek, lijkt toch de betere optie van twee kwaden te zijn en ze moeten zich een weg banen tussen bedrog en verraad om er achter te komen wie de waarheid spreekt en wat de beste optie is voor de inwoners van de Republiek.

Zoals ik al zei, een spannend maar vooral emotioneel laatste deel en wat mij van alles persoonlijk het meest geraakt heeft is het einde. Het laatste hoofdstuk en de epiloog. Zo hartverscheurend pijnlijk.
Het is een paar uur na die tijd en ik ben de brok in mijn keel nog steeds niet kwijt. En alleen al de gedachte aan June en Day doet mijn ogen weer vol schieten.

Normaal gesproken zou ik zo’n einde verschrikkelijk hebben gevonden, zoveel verloren jaren. En toch, gezien wat ze hebben meegemaakt en hun jonge leeftijd, vind ik dit heel passend. En ik heb enorm veel respect voor June, dat ze op die leeftijd zo’n moeilijk en onbaatzuchtig besluit nam terwijl het haar zelf verschrikkelijk veel pijn deed.

Ik heb genoten van Champion!
En ja, deze is toch echt 5 sterren waard want het was een rollercoaster ride om nooit te vergeten.
Het enige punt van kritiek dat ik aan kan voeren is dat ik het ontzettend jammer vind dat we aan het einde/de epiloog geen pov van Day meer krijgen. Daar zat ik werkelijk waar met smart op te wachten maar helaas……