Eigenlijk was ik niet van plan om gelijk na het beëindigen van een serie (Supernatrual Prison) weer aan een nieuwe te beginnen maar deze stond op mijn lijstje en na het lezen van een exerpt was ik verkocht.
Het is een heerlijk vlot boek; lekker snel geschreven, een leuke setting (begin vorige eeuw) en een originele verhaallijn.
Wat ik vooral erg leuk vind is om eens een keer te lezen over een demon als hoofdpersoon.
Meestal is de hoofdpersoon degene die de demons moet verslaan maar Adriana is zelf een demon. Een demon prinses zelfs die in een wel heel vernederende situatie terecht komt waar ze niet zomaar uit kan ontsnappen.
Ze is naarstig op zoek naar een manier om terug te keren naar haar eigen kingdom, maar moet zicht ondertussen wel een beetje op de achtergrond houden want ze wordt omgeven door haar aartsvijand. Als die achter haar identiteit komt heeft haar laatste uur geslagen.
Ondertussen wordt ze liefdevol verzorgd door Keldrin, die het niet aan kan zien dat zijn neef haar zo slecht behandeld, en natuurlijk wordt ze verliefd op hem, de vijand.
Je kunt echt merken dat dit een young adult is want op romantisch niveau is het erg onvolwassen. En ja, voor het einde van het boek vliegen de ‘I love you’s’ al weer om de oren, en daar vind ik helemaal niks aan.
Gelukkig is het (vooralsnog) een uitzichtloze liefde dus dat biedt voor de volgende boeken nog wat perspectief 
Adriana is een leuk personage maar niet de bad-ass die je zou verwachten te vinden in een demon.
Nee, ze is een prinses en als dusdanig behandeld in haar wereld. Ze staat haar mannetje, dat wel, en als ze de kans krijgt laat ze zich het kaas niet van het brood eten, maar het gaat lang niet altijd zoals ze voor ogen heeft en dat zorgt regelmatig voor een verrassende wending.
Zoals ik hierboven schreef is het een vlot boek en dat geldt ook voor de lengte. Voor ik het wist had ik hem uit, maar eerlijk gezegd is dat ook wel eens lekker.
Comments
Post a Comment