Eigenlijk was ik niet van plan dit tussen boek te lezen. Maar ik kwam er al snel achter dat dat wel moest als ik alles wilde kunnen begrijpen. Er gebeuren nl dingen in die belangrijk zijn voor het vervolg.
En het was ook absoluut niet erg om vanuit Ronan’s pov te lezen. Nu zien we dat die koele kikker van binnen helemaal niet zo koel is. Dat zijn gevoelens voor Annelise heel erg diep gaan.
En dat hij niet zomaar een Tracer is omdat hij dat leuk vind. Nee, hij vind het verschrikkelijk zelfs. Maar wil hij zijn doel bereiken dan moet hij op goede voet staan met de vampiers.
Dit tussen boek telt ongeveer 100 bladzijden en begint vanaf het moment dat hij Annelise uit Florida moet halen. Het allereerste begin dus. Dat is leuk en zorgde er gelijk voor dat mijn geheugen opgefrist werd.
En behalve dat we het gebeurde van het begin tot het heden vanuit Ronan zijn pov kunnen lezen krijgen we ook ein-de-lijk de eerste kus tussen Ronan en Annelise.
Na een aantal bijna kussen in voorgaande boeken was de spanning wat dat betreft ernorm gestegen, maar toen het moment dan eindelijk daar was vond ik het eerlijk gezegd nogal teleurstellend. Zo gebeurde het en zo zaten we in een ander hoofdstuk 
Het boek neemt op een gegeven moment een gruwelijke wending die mij de rillingen over de rug deden lopen. Eerlijk gezegd vond ik het niet leuk om te lezen. Toch kon ik het niet over slaan, daar was het veel te spannend voor. Ik wilde te graag weten hoe hij uit die situatie zou komen. Ik had een vaag vermoeden en die kwam ook uit. En gelijktijdig worden we verrast door een onverwachte verschijning.
Het was kort, maar ik vond het erg leuk om nu de kant van Ronan te lezen.
De gevoelens die ik had tijdens het lezen van de vorige delen zijn al lang wegge-ebt in de jaren en dat is erg jammer. Dat is één van de reden waarom ik zo graag series achter elkaar lees.
Natuurlijk ook omdat ik dan niet in mijn geheugen hoef te graven naar wat er voorheen gebeurd is, maar vooral omdat ik dan als het ware ondergedompeld ben in een heel andere wereld. Ik kan het gevoel dat de boeken me geven dan veel beter vasthouden. Daardoor beleef ik alles veel intenser. En dan kan ik mij ook veel beter verplaatsen in, en mee voelen met, de hoofdpersonen.
Zoals jullie hierboven kunnen lezen was ik niet van plan het tussen boek te gaan lezen, maar juist dat tussen boek (en een paar hoofdstukken uit deel drie) zorgden ervoor dat ik weer middenin de intrigerende en duistere wereld van Annelise, Ronan en Carden terecht kwam.
Terwijl ze blijft vechten om zichzelf, maar ook anderen, uit de klauwen van de vampiers te houden vecht Annelise ook met haar eigen gevoelens.
Is wat ze voelt voor de vampier Carden echt of is dat de blood bond in werking? En is wat ze voelt voor Ronan meer dan vriendschap alleen?
Was het op het andere vlak moeilijk in te schatten hoe het zou gaan verlopen, wat de gevoelens van Annelise betreft was het voor mij vanaf deel 1 wel al duidelijk. Dat was het minst spannende van deze serie. Maar het was ook niet het belangrijkste. Het speelde een ondergeschikte rol in de wrede wereld waarin Annelise is terecht gekomen.
Reckoning zit vol verrassende twists & turns, Annelise (en ook wij) weet niet meer wie ze wel of niet kan vertrouwen want iedereen schijnt een eigen agenda te hebben. Daardoor voelt ze zich alleen en in de steek gelaten.
Maar in plaats van dat ze in een hoekje gaat zitten mokken geeft het haar een enorme kracht en komt ze er herboren uit.
Kort samengevat:
Wat een afsluiter, ik heb genoten!
Ik kan mij nog herinneren dat ik het eerste deel van deze serie maar zo zo vond.
De schrijfstijl sprak me niet zo aan en ik begreep niet goed waarom de Vampiers die meisjes nodig hadden om hen te beschermen. Eerlijk gezegd is me dat nog steeds een raadsel (dan vraag ik mij gelijk weer af: heb ik niet goed opgelet?).
Na dat 1e, moeizame begin werd de serie steeds beter, met als hoogtepunt deel 3. Dat is en blijft voor mij de topper van alle 5 de boeken.
Het plot boeide me van het begin tot het einde en ik groeide mee met de hoofdpersoon. En vanaf het tweede deel was ik helemaal gewend geraakt aan de schrijfstijl.
Houd je van boeken over vampiers en schuw je een duister, bloederig verhaal niet, dan raad ik je zeker aan deze serie te gaan lezen!
Comments
Post a Comment