Juliette Cross - Forged in Fire

Forged in Fire stond al wat langer op mijn tbr lijstje.
Maar toen ik er de eerste keer in begon was het niet het juiste moment.
Nu wel, want ik heb hem tenslotte uitgelezen maar toch…..
Hij leek me verschrikkelijk leuk en ik wilde hem ook dolgraag hartstikke leuk vinden, maar dat is niet gelukt.

Het verhaal van de Vessel is best interessant te noemen, maar ik vond het af en toe ook lastig om te volgen. Al die lagen van goed en kwaad binnen demonen en engelen. Wat mij betreft mag het simpeler: demon -> slecht, engel -> goed.
Maar goed, in dit plot ligt het allemaal een beetje ingewikkelder.
En dat is dus niet per definitie slecht, alleen voor mij af en toe wat minder makkelijk te volgen.

Genevieve, Gen, is een leuke meid. Ik mocht haar gelijk. Haar nuchtere voorkomen en no-nonsens mentaliteit past heel goed in de wereld waarin ze ongewild terecht komt. Ze is ook een stoere meid; ze geeft les in haar vaders dojo en is niet snel bang. Wat ik alleen wat minder leuk vond was haar fascinatie voor Jude, een Dominus Daemonum (demoon jager). Het was net iets teveel van het goede.

Eén van de redenen waarom ik zo van New Adult fantasy houd is dat het een tikkeltje sexier en erotischer is dan Young Adult. En meestal is er ook een grotere seksuele spanning.
Helaas voelde ik het in dit boek niet. Ja, pas op het laatst, maar ik vond het veel te snel gaan tussen die twee.
Wat de seksuele spanning er wel een beetje in houd is het feit dat Gen op alle fronten puur moet blijven anders kan ze geclaimd worden door een demoon. Dus onder andere geen sex. Iets wat met de dag lastiger wordt door de enorme aantrekkingskracht tussen haar en Jude.

Aan het einde van het boek raakt ze uiteindelijk toch een stukje van haar reinheid kwijt.
Het moment waarop ze dat stukje kwijt raakte was zo onverwacht dat mijn mond van de schok openviel. Dat zag ik niet aankomen want het heeft niks te maken met seks. En ja, dat waar ze bang voor is gebeurt; een demoon wacht haar op…

kort samengevat:

Forged in Fire is een leuk boek maar ik had er toch iets meer van verwacht.
Het heeft een lekkere vlotte schrijfstijl en een interessant plot, maar de auteur heeft het wat te ingewikkeld gemaakt naar mijn smaak.
De hoofdpersoon, Gen, en de secundaire personages zijn goed uitgewerkt en vooral de achtergrond van de Dominus Daemonum zijn interessant te noemen.
Op het romantische vlak gaat het allemaal net even te snel voor mij.