DelSheree Gladden - Darkening Chaos

Darkening Chaos is de laatste en absoluut de leukste van de serie.

We storten ons meteen weer in het avontuur als Libby zichzelf overgeeft aan de Guardians om Braden te redden. En dan wordt het ook meteen weer pijnlijk duidelijk dat Libby niet alles kan en haar plannen niet altijd verlopen zoals ze denkt.
En dat is iets wat ik toejuich.

Tuurlijk, ik haat het als personen het niet overleven en het niet gaat zoals verwacht en gepland. Maar ik vind het wel heel knap van een auteur om niet toe te geven aan de makkelijke keuze en in plaats daarvan de hoofdpersonen te laten werken voor wat ze willen bereiken. Het geeft meer karakter aan een boek en gaat veel meer richting de werkelijkheid dan dat alles gelijk op zijn pootjes terecht komt.

Dit derde en laatste deel zit boordevol actie. Soms voorspelbaar, maar de meeste wendingen zie je niet aankomen.
Er is totaal geen sprake meer van een love triangle. Sterker nog, aan het begin van het boek ligt Libby’s liefdesleven in duigen door iets wat ze heeft gedaan om de man waarvan ze houd te redden. Hij neemt haar dat niet in dank af en wil niets meer van haar weten.

Ik genoot zo van dit laatste deel dat ik alles en iedereen om mij heen vergat en mezelf er af en toe op betrapte dat het zweet me in de handen stond. Er zijn nl dingen die ook voor ons een geheim blijven, die Libby ook niet aan ons verteld heeft. En zo komen wij dus voor enorme verrassingen te staan, vooral aan het bijna einde van het boek.

Wat me wel heel erg opviel is dat er in dit laatste deel nogal wat fouten te bespeuren zijn. Niet zozeer fout geschreven woorden maar zinnen met woorden teveel of te weinig. Het nam mijn leesplezier absoluut niet weg, daar kan ik wel overheen lezen, maar het waren er wel te veel.

In het kort:

De serie Destroyer begon niet gelijk met een knaller, maar met elk volgend boek werd het plot beter. Vooral het laatste deel had de actie waarop ik eigenlijk vanaf het begin gehoopt had.

Het heeft een vlotte, prettige schrijfstijl en een stel ontzettend leuke hoofdpersonen. Ook de secundaire personages zijn leuk om over te lezen.
De wereld waarin het zich afspeelt is als die van ons met als verschil dat de mensen allemaal gaven hebben die op hun 16e ontsloten worden. Het zijn geen magische gaven, maar mentale gaven. En die gaven en wat men er mee kan maken het een heel erg origineel en bijzonder verhaal.