Alhoewel ik min of meer besloten had niet verder te gaan met deze serie, deel 1 viel me toch wat tegen, was het eerste boek dat ik oppakte in 2017 het vervolg op Rain.
Het was een combinatie van niet weten wat te lezen en de onbedwingbare dwang naar een zombie verhaal.
Aangezien ik nog steeds geen nieuwe, veelbelovende serie in dat genre heb gevonden viel de keus op Storm. Alles beter dan niks 
En ik moet zeggen, het was beter dan ik dacht.
Misschien wel omdat mijn verwachting nu niet zo hoog lag als bij het eerste boek.
We vallen meteen met onze neus in de boter wanneer Alex besluit op een missie te gaan die gedoemd lijkt te mislukken. Ook Lucy ziet zijn tocht niet zitten en ze krijgt gelijk wanneer hij in groot gevaar terecht komt en daardoor gescheiden wordt van Lucy en hun veilige boot.
Vanaf dat moment komen we in een rollercoaster terecht die ons mee neemt van hot naar her en waarbij onze hoofdpersoon vaker wel dan niet in de problemen komt.
Hij vind een nieuwe groep waarbij hij zich aan kan sluiten en gelukkig bestaat die niet uit halve garen die niet te vertrouwen zijn maar serieuze en betrouwbare mensen.
Ook in dit boek zijn de secundaire personages vrij vlak neergezet; we krijgen maar weinig achtergrond informatie over ze, maar ik kon gelukkig wel meer gevoel opbrengen voor deze drie.
En ondanks dat het niet zo’n heel lang boek is gebeurt er, net als in het 1e deel, ontzettend veel en dat hield me van het begin tot het einde in spanning.
Comments
Post a Comment