We gaan in hetzelfde tempo verder als de voorgaande twee boeken, maar nu brengen we meer tijd door achter de Veil, in het domein van de Fomori Demons.
Een bijzonder desolate wereld die super gevaarlijk is voor mensen en Sidhe. Voor Integrity is het er echter nog veel gevaarlijker want de Fomori zijn naar haar op zoek, en niet om haar in hun armen te sluiten.
Integrity trekt zich daar natuurlijk weinig van aan en steekt de grens naar Fomori land meer dan 1 keer over in dit boek.
Ik heb enorm genoten van die reisjes naar de Fomori. De wereld die de auteur creëert is angstaanjagend, kleurloos en wreed, maar heel origineel.
Toch zet ik ook een kanttekening bij dit boek. Nah, eigenlijk bij de serie tot nu toe.
Wat ik namelijk een beetje jammer vind is dat het allemaal zo makkelijk gaat in benarde situaties. Van mij had daar toch wat meer strijd in mogen zitten; het was te snel opgelost.
Daarentegen doet de auteur het met andere dingen wel weer goed; gaven doen bijvoorbeeld niet altijd wat Integrity wil. En ook met de ‘relatie’ met Byron neemt de auteur een weg die je niet vaak leest.
Want er is gewoon geen relatie. Ze dansen om elkaar heen, die aantrekkingskracht is er nog steeds, maar ze vertrouwen elkaar voor geen meter. En Integrity weet hem elke keer weer van zich te verdrijven door haar acties en beschuldigingen. Ze zijn dan ook vaker niet dan wel in elkaars buurt te vinden.
Ook aan het einde van dit boek heeft ze weer wat uitgehaald wat Byron alleen maar woedend kan maken.
Maar in de epiloog, die we van Byron’s kant kunnen lezen, ontdekt hij dat niet alles wat Integrity zegt onzin is.
Ik ben heel benieuwd wat het laatste boek ons gaat brengen.
Van 1 ding ben ik echter zeker; we keren nog een keer terug naar de Fomori Demons want er is nog één ding dat Integrity moet oplossen voor de rest van Schotland weer veilig is!
Comments
Post a Comment