Karice Bolton - AlibiZ

Na deel 1, RecruitZ, keek ik er naar uit om het tweede deel te lezen.
Omdat het een totaal andere wereld is, de wereld na de zombies, een nog niet eerder door mij gelezen plot.
Ik hoopte op nog meer spanning, bloed en goor, maar helaas was AlibiZ minder leuk.

Ik betrapte mij erop dat ik zelfs stukken begon over te slaan.
Het was onverminderd spannend, maar er werd meer en meer de nadruk gelegd op het politieke aspect, iets wat mij gewoon niet aanspreekt.
Daarnaast begon Preston mij af en toe te irriteren.
Hij is het eens met alles wat Rebekah zegt; al haar ideeën zijn geweldig en worden uitgevoerd.
Hij is echt geen doetje, maar hij had toch wat meer alpha male in zich mogen hebben. Meer zijn eigen mening door mogen drukken, meer op zijn strepen mogen staan.

Er wordt ook enorm veel gediscussieerd over wat ze van de ontwikkelingen vinden, wie ze denken dat er achter zit etc. etc. Veel te veel naar mijn smaak. Ik houd van actie en tempo in een verhaal en dat werd daardoor enorm gedrukt.

Een hoofdpersonage die weet wat ze wil en niet bang is om het uit te voeren vind ik geweldig, het zijn mijn favoriete personages.
Maar een hoofdpersonage die alles kan, alles weet en alleen maar goede ideeën heeft? Nee dat vind ik niet zo leuk.
Graag zie ik dat de missies die ze uit moeten voeren lukken, maar ik vind het niet meer dan menselijk, en normaal, dat er ook wel eens wat mislukt. Dat gebeurt hier echter bijna niet.

Verder zijn er ook in dit boek weer een aantal dingen waarbij ik mijn vraagtekens zet.
Bijvoorbeeld hoe de vijand in het streng bewaakte kamp heeft weten te komen en mensen heeft kunnen ontvoeren zonder dat ook maar iemand dat gemerkt heeft. En daar wordt ook weer compleet overheen gewalst.

Jammer, ik had gehoopt op meer.
Hopelijk brengt het laatste deel mij wat ik denk wat er in kan zitten.
Deze serie heeft namelijk enorm veel potentie en dat is er in het eerste deel voor een groot gedeelte wel, maar in dit boek totaal niet uit gekomen.