Sara Elizabeth Santana - The Sanctuary

Het begin van dit tweede deel van Awakened maakte mij een beetje ongerust.
We begonnen met een proloog van Ash, toen kregen we een hoofdstukje BEFORE met de pov van de maker van de zombies, een hoofdstuk AFTER met de pov van Liam en toen begon het NOW met de pov van Zoey.
Voor iemand die helemaal niet houd van het wisselen van heden en verleden en meer pov’s dan twee was dit toch wel even een angstig begin.
Maar gelukkig bleven we vanaf het hoofdstuk NOW in het heden en zat ik al heel snel weer diep in het verhaal.

Zoey en Ash zijn ontsnapt uit de klauwen van Sekhmet en terecht gekomen in de Sanctuary, het toevluchtoord waarover ze al meer gehoord hadden maar waarvan ze niet zeker wisten of het bestond.
De Sanctuary werd een beetje weerspiegeld als een hof van Eden, een geweldig toevluchtsoord, maar al snel komen de muren op Zoey af.
Ze leven ondergronds, maar het is geen leven. Het is overleven zonder greintje plezier.
En als één voor één mensen van de Sanctuary verdwijnen en dood en verminkt weergevonden worden, weet Zoey dat ze iets moet doen anders zullen ze nooit veilig zijn. Maar ze wordt tegengehouden door de leider van de Sancturary.

Als Ash wordt ontvoerd door Sekhmet is voor Zoey de maat vol en vertrekt ze voor een reddingsmissie. En ze wil voor eens en altijd de mad doctor uitschakelen.
Onderweg krijgt ze onverwachts hulp van een groepje mensen waaronder iemand waarvan ze dacht dat die niet meer in leven was.
Dit, en een aantal andere verrassende elementen, zorgden ervoor dat ik op het puntje van mijn stoel zat te lezen. En nagels heb ik ook niet meer, zo verschrikkelijk spannend was het .

Ik genoot ervan.
Het verhaal van Zoey en Ash liet me niet los, ook als ik niet aan het lezen was dacht ik aan ze.
Ik hoopte op een goed einde voor die twee en was verschrikkelijk nieuwsgierig naar hoe ze het voor elkaar zouden krijgen om de wereld te redden van de zombies.

Maar tegen het einde werd mijn hoop de grond in geboord.
Ik heb tranen met tuiten zitten huilen, dit kon toch niet waar zijn .
Helemaal in shock was ik ervan en ik heb de schrijfster vervloekt.
HOE KON ZE DAT DOEN

Ja, ik heb de schrijfster echt vervloekt, maar aan de andere kant heb ik er ook bewondering voor dat ze deze stap heeft durven nemen. Zo’n einde maakt je als schrijver nou niet echt populair bij de meerderheid die houdt van een happy end, dus ik denk dat ze wel het één en ander over zich heen zal krijgen.
Toch zal ze van mij niks horen.
Ja, ik had het liever anders gezien. Ja, ik ben verdrietig terwijl ik dit schrijf. Maar het echte leven heeft helaas ook niet altijd een happy end.

Kort samengevat:

The Awakened Duology is een ontzettend spannend en leuk zombie verhaal.
Het is origineel in hoe de zombies tot stand komen, hoe ze functioneren en waarom ze ontstaan zijn. Het zit vol spanning, is romantisch en vooral het 2e deel is verschrikkelijk emotioneel.

We maken deze reis met een aantal erg leuke persoonlijkheden en zowel de hoofdpersonen als secundaire personen zijn goed onderbouwd.

De schrijfstijl is lekker vlot, precies zoals ik het graag heb.
Waren er in het eerste deel nogal wat schrijffouten te bespeuren, teveel naar mijn smaak, het 2e deel had er verrassend weinig.
Wat dat betref is het enorm verbeterd.

Iedereen die van een goed zombie verhaal houd kan ik deze duology aanbevelen, maar bereid je er wel op voor dat je geen 100% gelukkig einde krijgt.