Shaun Harbinger - Wildfire

Wederom storten we ons met Alex en zijn vrienden in een gruwelijk, spannend avontuur.
Zal het ze lukken het Britse continent te bevrijden van de zombies, hybrids en patiënt zero?

Het grote probleem is dat er nu nog een monster met dezelfde eigenschappen als patiënt zero bijgekomen is. Net zo snel en dodelijk.
Maar Alex en zijn vrienden hebben niet veel tijd om daar bij na te denken, en angst voor te hebben, want ze worden weer geblackmailed door mensen van hogerhand.

In het begin van deze serie vond ik Alex zijn aversie tegen alles wat met het leger te maken had een beetje overdreven, maar na alles wat we in deze 4 boeken hebben meegemaakt kan ik mij zijn standpunt heel erg goed voorstellen.

Alex is gegroeid in deze serie.
Hij groeide uit van een bange nerd die naast zijn werk alleen maar computerspellen deed, tot een jongen met inzicht, een gezond verstand en het lef om zichzelf in gevaar te brengen om anderen te helpen.
Hij blijft een beetje zeuren over zijn lichaam en zijn lak aan sportiviteit (hij had aan het begin van de serie wat overgewicht en hij was sneller buiten adem dan de anderen) maar dat was in mijn ogen niet nodig. Hij heeft laten zien dat hij door zijn doorzettingsvermogen en overlevingsinstinct zeker niet onder deed voor de getrainde lui.

De serie in het kort:

Na mijn eerste kennismaking met deze serie en mijn twijfel wel of niet door te gaan, ben ik blij dat ik het toch weer opgepakt heb.
Het was misschien niet helemaal wat ik voor ogen had toen ik er aan begon en het is het ook niet helemaal geworden in de opvolgende delen, maar het was toch zeker goed genoeg om met plezier terug te kijken naar Undead Rain.

Na deel 1 kwam er toch wat meer bloed en goor in voor, genoeg om mij tevreden te houden. En er gebeurt veel, ontzettend veel.
We vallen van het één in het ander, de twists en turns zijn vaak verrassend en onverwacht.
Toch waren er af en toe situaties die te snel en makkelijk opgelost waren in mijn ogen.
In het echte leven hoop je natuurlijk altijd dat het met een sisser afloopt, maar in een boek zie ik toch graag dat de hoofdpersonen er voor moeten werken en het niet in de schoot geworpen krijgen.
Nou wil ik daar niet mee zeggen dat onze hoofdpersonen alles in de schoot geworpen kregen hoor, zeker niet!

Het einde was op zijn zachtst gezegd verrassend; een open einde met een nogal aparte wending.
Een wending die ik niet helemaal kan rijmen met de maatregelen die er getroffen zijn om de uitbraak binnen het Britse continent te houden.
Het biedt de schrijver wel weer een opening voor een nieuwe serie.
Ik hou het in de gaten.