Avery Olive - A Stiff Kiss

Geen idee wat ik verwachtte van dit boek. Maar dit was het niet.
Ik vond het een tikkeltje morbide.
Van het begin tot het einde ging het over de dood en alhoewel ik dat wist, we lezen tenslotte over een jongen die dood is gegaan maar weer tot leven is gekomen, vond ik het een beetje teveel van het goede.

Xylia is gefascineerd in alles wat met de dood te maken heeft.
Ze bezoekt de thermaal zieken, slaapt in open graven en bezoekt begrafenissen voor de ‘fun’. Niet een normale teenager dus.
Pas later in het boek snappen we haar fascinatie met de dood en wordt het begrijpelijk.

Dat ze een schoolgenoot, een jongen waar ze al jaren een crush op heeft, terug kust uit de dood, is een enorme schok.
Toch is ze wat mij betreft lang niet geschokt genoeg.
Je moet toch uit je dak gaan van angst en weet ik wat al niet.
Maar afgezien van haar angst dat haar vader zijn baan kwijt raakt (hij werkt in het ziekenhuis waar ze de jongen terug kust) lijkt het voor haar de normaalste zaak van de wereld te zijn.

Het verliep allemaal net even te makkelijk en werd net even te gewoon voorgedaan om me helemaal geïnvesteerd te voelen in de hoofdpersonen.
Hun opbloeiende relatie zag ik ook niet zo zitten. Voor mijn gevoel was dat alleen maar omdat hij zich iets van het moment na zijn wederopstanding kan herinneren en daardoor aan haar blijft denken.
En toen ik het laatste hoofdstuk las, en daarin zijn eerste reactie op Xylia, werd dat alleen nog maar versterkt.

In het kort

A Stiff Kiss heeft een paranormaal aspect, maar is niet heel erg fantasie rijk. Af en toe krijgen we wat van het hiernamaals en de personen die de doden moeten begeleiden te zien, maar het draait het meest om Xylia en Landon, hun opbloeiende romance en waarom Xylia zo met de dood bezig is.
Het idee achter dit boek is leuk en interessant en zeker niet slecht, maar niet helemaal naar mijn smaak.