C.N. Crawford- Witch Hunter

Voordat ik aan dit boek begon las ik het tussenboek Shadow Mage. Het boek van Caine, de incubus.
Het is maar een heel kort boek, 28 blz op mijn ereader, en over zijn verleden blijven we in het ongewisse, maar het was leuk om even in zijn leven te kunnen kijken. En om er achter te komen wat zijn eerste indruk is van Rosalind.

In Witch Hunter gaan we gelijk verder met de strijd tegen de Brotherhood, maar ook vanaf de kant van de demonen en witches dreigt gevaar. Ze bevinden zich tussen twee vuren.

Rosalind groeit in haar geloof dat de Brotherhood niet is wat ze altijd gedacht heeft. Hiervan krijgt ze ook uit de eerstenhand het bewijs. En ze weet steeds beter haar magische kant, de tweede ziel Cleo, onder controle te krijgen. Maar niet alles komt feilloos op zijn pootjes terecht en dat is iets wat het verhaal alleen maar interessanter maakt.

Wat vond ik leuk

Wat ik heel erg kan waarderen is dat er nog steeds geen sprake is van een verliefdheid. In ieder geval niet van Rosalind haar kant. Caine ben ik niet zo zeker van. Hij is wel heel beschermend en bezitterig als het om Rosalind gaat.

Er zijn weer een aantal gepassioneerde momenten en dat zorgt voor een langzaam brandende seksuele aantrekkingskracht tussen die twee. Maar daar blijft het ook bij. Omdat Caine een incubus is wimpelt Rosalind die gevoelena af op zijn demonische kant. Niks geen verliefd gedoe dus. Dat vind ik leuk!
Ze negeert Caine’s sekueel getinte opmerkingen zelfs volkomen. Heerlijk!

Wat vond ik niet leuk

Het is niet iets wat ik niet leuk vond maar meer jammer.
Er is helemaal geen poging gedaan om Tammi weer terug te ‘toveren’ tot zichzelf. Rosalind dacht dat Caine daar toe in staat zou moeten zijn maar we hebben hem nooit een poging daartoe zien ondernemen. Tammi’s conditie wordt de rest van het verhaal, op een paar scenes na, zelfs genegeerd. En dat is jammer want ik vond haar een erg leuke aanvulling in het verhaal

In het kort:

Een goed vervolg op deel 1: een zeer fantasierijk en origineel verhaal.

Van het begin tot het einde is het spannend en mysterieus. Niets wordt Rosalind in de schoot geworpen. Ze moet ervoor werken en soms lijdt dat tot zeer pijnlijke verwondingen en bijna dood ervaringen.
Het is een rollercoaster waarvan ik erg genoten heb!