Het is zomervakantie wanneer ik deze recensie zit te schrijven en daarom doe ik het iets anders dan normaal. In plaats van 3 afzonderlijke recensies vat ik de serie samen in 1. Het ontbreekt me niet aan tijd, in tegendeel zelfs, maar mijn pc heeft ook een beetje vakantie, soms gaat hij zelfs niet eens aan . Ja dat is zeker reden voor een wtf momentje want mijn pc en ik zijn meestal onafscheidelijk.
Guardian
Ik was niet bijster onder de indruk van dit eerste deel. Het kwam erg langzaam op gang.
En in het begin was het meer een opsomming van wat Emma meegemaakt heeft, hoe ze worstelt met de dood van James en hoe ze een andere jongen leert kennen. Pas toen James ten tonele verscheen werd het wat interessanter.
Emma’s reactie op zijn verschijning vond ik echter weer te makkelijk. Ik snap daar eerlijk gezegd nooit wat van .Volgens mij zou ik trillend in een hoekje zitten als er ineens een geest voor mij verscheen, ook al is het een bekende.
En ook al werd het interessanter en kwamen we terecht in een love triangle (wat ik nog steeds leuk vind), er gebeurt verder maar weinig. Die love triangle was het enige wat me tot denken zette.
Ik slingerde nl enorm heen en weer tussen James en Dane.
In het begin was het voor mij overduidelijk: op de één of andere manier moesten Emma en James weer bij elkaar komen, dat is wat ze allebei verdienen. Mijn hart ging zeker wat sneller slaan voor Dane, maar James….. Het zou toch zo triest zijn dat hun liefde na alles wat ze hebben meegemaakt stuk zou lopen.
Door omstandigheden groeien Emma en Dane echter dichter naar elkaar toe en de uitzichtloosheid van haar relatie met James deed de weegschaal heel langzaam tippen naar Dane. Maar Dane kan het geduld niet opbrengen en zich verplaatsen in het rouwproces van Emma. Hij zette haar teveel onder druk en dat viel me van hem tegen dus helde de schaal weer over naar James. Aan het einde van het boek was ik nog geen steek verder gekomen.
Allegiant
Dit boek scoorde met een half puntje meer iets hoger dan zijn voorganger, maar ook nu gebeurden er maar weinig spannende dingen. Pas op het allerlaatst werd het nagelbijten spannend. Voor die tijd ging het vooral over de jaloezie van James en omgekeerd de jaloezie van Emma. Want hee, er zijn ook mooie vrouwelijke Guardians .
De komst van een nieuwe buurman hield het verhaal op de been en zorgde voor wat mysterie. En een niet zo leuke onthulling met betrekking tot Dane deed mijn wankele gevoelens voor hem nog meer dalen. Het laatste gedeelte van het boek maakte hij dat echter dubbel en dwars goed.
En het einde was zo ontzettend spannend en onverwacht dat ik niet wachten kon om verder te gaan met het laatste deel.
Reborn
Reborn is in mijn ogen de leukste van de drie. Door de enorme cliffhanger waarmee de schrijfster ons opzadelde is de keuze die Emma aan het bijna einde van deel 2 maakte teniet gedaan en veranderd alles. Ze is als het ware herboren en moet opnieuw haar gevoelens voor James en Dane uitvogelen. En dat zet beide jongens op gelijke grond. Maar het was voor mij al heel snel duidelijk wie de ‘winnaar’ zou zijn. Haar reacties op hem waren gepassioneerder dan de ander.
Dit laatste deel was ook spannender dan zijn voorgangers. De aanvallen van de Allegiant, het bevrijden van de andere Guardians uit gevangenschap en de komst van een onwelkom personage uit Emma’s verleden zorgen allemaal voor onverwachte twists.
In het kort
Als ik zo terug kijk op deze serie dan kan ik zeggen dat ik hem met plezier gelezen heb maar eerlijk is eerlijk, ik heb betere gelezen. Dat neemt niet weg dat ik, nu ik hem uit heb, toch een tikkeltje sad ben dat het afgelopen is. Ik zal ze missen deze personages.
Op Goodreads heb ik de boeken afzonderlijk beoordeeld met om te beginnen 3,5 ster voor Guardian. Allegiant kreeg er 4 en de laatste een half puntje meer met 4,5. Gemiddeld kom ik dan uit op 4 sterren voor deze hele serie. Zeker nog niet slecht!
Comments
Post a Comment