C.N. Crawford - Divine Hunter

In iets minder dan een week las ik deze spannende, en vooral originele, serie. En in dit laatste deel komt alles op zijn pootjes terecht.
Geheimen worden ontrafeld en de vijand wordt verslagen, maar niet voordat er grote verliezen zijn geleden en Rosalind pijn, heel veel pijn, heeft moeten lijden.

Gevangen

We beginnen in Devine Hunter vrijwel onmiddellijk met de kidnapping van Rosalind door Drew, haar neef die door het te vele gebruik van gods-magic helemaal doorgedraaid is. Hij wil haar als zijn vrouw en samen met haar een nieuwe generatie wereld heersers maken. Tijdens haar gevangenschap wordt ze volledig gedomineerd door Drew. Terwijl ze in haar hoofd protesteerde deed haar lichaam precies wat de de poppenmeester zei. Wat lijkt me dat afschuwelijk, geen controle hebben over je eigen lichaam.

Rosalind’s wil is echter niet zomaar gebroken en vanaf het moment dat ze gekidnapt wordt werkt ze samen met Caine, Malphas, Ambrose, Tammi, Aurora en een heel leger vampiers toe naar een episch einde.

Rollercoaster

Vanaf het begin tot het einde is Divine Hunter super spannend.
Het is een rollercoaster van bloedstollende gebeurtenissen en Rosalind heeft geen moment rust. Als ze niet vecht tegen de vijand is ze wel bezig met het onder de knie krijgen van de magie van de 7 goden. En dat valt beslist niet mee.

Want ook in dit boek gaat het allemaal niet vanzelf. Rosalind en Caine zijn oppermachtig maar het is niet zo dat ze ongeschonden blijven in de strijd. Zowel Caine als Rosalind hebben af en toe hulp nodig en raken meer dan eens ernstig gewond. En dat vind ik een heel sterk punt van deze serie. Hoe vaak zie je niet dat de hoofdpersoon er weinig moeite voor hoeft te doen en alles hem/haar komt aanwaaien. Dat is hier echt niet het geval.

Geen tijd voor romantiek

Tijdens de laatste strijd komen er steeds meer vreemdsoortige wezens ten tonele en dat zorgt voor een heel interessant slagveld. Wezens waarvan ik nog nooit gehoord heb en die dingen met de vijand doen waar je de rillingen van over de rug lopen. Dat is nog een sterk punt van deze serie. Het is origineel in zijn setting, maar ook in de personages en neven personages die voorbij komen.

Pas in dit laatste deel geven Caine en Rosalind toe aan hun gevoelens. Afgezien van een paar sexy en gepassioneerde momenten heeft dat heel lang geduurd. Maar als je denkt dat het vanaf dat moment een super verliefd stel is dan denk je verkeerd. Daar hebben ze ook helemaal geen tijd voor, ze hebben het veel te druk met andere, dringender zaken. Maar in de kleine momentjes die ze even hebben zie je vooral hoe Caine veranderd is van een arrogante, zelfverzekerde incubus naar een liefhebbende, beschermende en soms kwetsbare man.

Cover

Het heeft niets met de inhoud van het boek te maken maar ik vraag mij af waarom de cover van dit boek zo anders is als zijn voorgangers. De eerste drie vond ik prachtig door het kleurgebruik en de lettertype’s. Deze valt totaal uit de toon.

Samengevat

The Vampire’s Mage is een geweldig leuke, maar vooral originele serie.
In het eerste boek speelt het zich gedeelte lijk af in Boston, de standplaats van de Brotherhood, maar daarna bevinden we ons veel in Lilinor, waar het altijd nacht is. En vandaar uit pendelen we via portals heen en weer tussen Boston en Lilinor.

In mijn 1e recensie schreef ik al dat ik dacht dat het een vampier serie zou zijn maar niets is minder waar.
Het speelt zich grotendeels af in Lilinor, het koninkrijk der vampiers, en het leger bestaat uit vampiers, maar het plot is vooral gericht op hunters, demonen, goden en magie.

En wat een plot!
Vol geheimen, een sexy maar zeer arrogante en duistere incubus, een hoofdpersonage die uitgroeit van een college studente tot een jonge vrouw die vecht voor wat ze waard is en voor een beter leven voor de demonen en voor de mensheid. Ze is veerkrachtig maar vooral vastbesloten de Brotherhood te verslaan.

Nog niet eerder had ik een boek van deze auteurs gelezen maar ik weet nu al met zekerheid dat er meer zullen volgen. Het zijn vlotte schrijvers en dat baseer ik op het feit dat ze binnen een jaar The Vampire’s Mage schreven en ondertussen ook nog twee nieuwe boeken van de vervolg serie Demons of Fire and Night. Snelle schrijvers kan ik heel erg waarderen. Ik houd niet van lang wachten. Het nadeel is wel dat ze schrijffouten over het hoofd zien door die snelheid maar dat neem ik dan maar op de koop toe .