D.N. Hoxa - Assassin

Na het lezen van de serie Morta Fox wist ik het zeker, ik wil meer lezen van D.N. Hoxa!
Het duurde dan ook niet lang voor ik in dit eerste boek van de serie Starlight begon.

Mmmm…

Het begin vond ik echter gelijk al niet zo heel erg leuk. Niet om de verhaallijn of de personages maar omdat het heen en weer vloog tussen heden en verleden. En dit bleef door gaan tot hoofdstuk 14.
Veel te lang naar mijn smaak en het voegde ook niet zoveel waarde toe aan het verhaal. Belangrijke details van het verleden hadden naar mijn idee makkelijk in het heden verwerkt kunnen worden.

Star

Ik was wel gelijk gecharmeerd van Star.
Ze is stoer, sterk en verontschuldigd zich niet voor datgene waar ze goed in is; moorden. In haar ogen zijn het gerechtvaardigde moorden; mensen die haar leven en dat van haar familie tot een hel hebben gemaakt. En de reden waarom ze in dit ‘vak’ beland is.

En toch…..heel diep van binnen voelt ze zich een slecht persoon en dat wordt vooral benadrukt wanneer ze in het rebellen kamp terecht komt, het kamp van haar targets. Iedereen weet wie ze is en het verdriet van de mensen die door haar iemand verloren hebben doet haar zeker wat.

Irritante verliefdheid

Tot op dat moment vond ik het best een leuk, boeiend verhaal. Maar zodra Aaron in beeld kwam verminderde mijn leesplezier. Niet door Aaron zelf, die is echt wel leuk, maar door de crush van Star. Voor een meisje/vrouw van haar kaliber vond ik die crush ongelofelijk kinderachtig en irritant. Het is iets waar de auteur aan moet werken want ook in het 1e deel van Morta Fox irriteerde ik mij aan dit gedrag dat gelukkig in de opvolgende delen volledig verdwenen was. Hopelijk geldt dat ook voor deze serie.

In het kort

Het is het eerste deel van een nieuwe serie en dan moet ik altijd even wennen aan de verhaallijn, personages en wereld. En dat vind ik niet erg, leuk juist! Maar dit boek heeft behoorlijk wat negatieve punten waardoor dat happy gevoel dat ik altijd krijg als ik aan een nieuw verhaal begin een beetje teniet werd gedaan. Helaas was ook de schrijfstijl niet wat ik hoopte. Die is af en toe verwarrend en tegenstrijdig, iets waar de auteur ook in de vorige serie last van had.

Wat dat betreft zijn er nog wel een paar verbeterpunten te scoren voor deze auteur, maar de ervaring met haar vorige serie heeft me geleerd dat ze beter wordt naarmate de serie vordert. Ik ga daarom zeker verder met dit verhaal dat onder andere een groot scala aan bovennatuurlijke personages heeft.