Bijna 4 jaar geleden zette ik dit boek op mijn GoodReads tbr lijst. En heel lang is het onder de radar doorgevlogen, wist ik niet eens meer dat het bestond. Totdat ik op zoek ging naar series die compleet zijn en hij in dat lijstje terecht kwam. Maar ook toen ging ik hem nog niet onmiddellijk lezen, mijn interesses lagen destijds ergens anders. De tijd is er nu echter rijp voor; ik zit eventjes in een YA fantasie binge .
Teveel pov’s
Het begon goed, Lily vond ik gelijk leuk en afgezien van haar zwakke gezondheid is het een zeer sterke persoonlijkheid. En de richting die het verhaal nam was erg interessant.
Maar al snel werd het minder leuk, op het moment dat de 3e pov begon…..
Dat het is geschreven in de 3e persoonsvorm was ook al een minpuntje, het is niet mijn favoriet, maar daar kon ik nog doorheen kijken. Die extra pov’s echter….
Salem
Toch bleef ik doorlezen want de verhaallijn is zo ontzettend interessant en origineel.
En het speelt zich af in Salem. Nou als dat niet interessant is….. We kennen allemaal de verhalen van de Witch hunts in Salem dus ik was zeer benieuwd wat ons daar te wachten zou staan. Vooral omdat we niet in het Salem in onze eigen wereld blijven.
Ik heb al veel boeken over witches gelezen, maar dit was in een compleet ander jasje gestoken. In dit boek spelen parallelle werelden een grote rol en in onze wereld woont Lily, een versie van Lillian de machtige witch. En Lillian weet Lily naar haar wereld te lokken, een wereld die gerund wordt door witches, bedreigd door gevaarlijke beesten en staat aan de vooravond van een strijd tussen de Citadel en de Outlanders. Heel iets anders dus dan onze eigen veilige, moderne wereld.
Marionet
In die wereld speelt magie een grote rol. Het zijn echter alleen de witches die die magie beheersen, maar ze kunnen het wel delen dmv een willstone die iedereen om zijn nek heeft. Die willstone is als het ware een soort computer die herinneringen en andere wetenswaardigheden voor de drager opslaat, maar hij kan ook geclaimd worden door een witch en daarmee de persoon aan haar binden. Dat kan handig zijn maar het heeft ook een keerzijde; ze kan je volledig strippen van je wil en je als een marionet laten dansen.
Rowan
Machtige Witches hebben een Mechanic die hun nog machtiger kan maken dan ze al zijn.
Een rare naam, mechanic, ik kon er niet aan wennen. Vond het niet echt passend bij hun taak; ze houden zich voornamelijk bezig met het welzijn en de gezondheid van de Witch. Rowan was Lillians mechanic maar hij wil niets meer met haar te maken hebben. Heeft zelfs zijn willstone verpulverd om aan haar te ontsnappen. En als hij na een jaar Lily ineens door zijn wereld ziet rennen is hij vastbesloten haar te laten boeten voor haar daden want hij gelooft niet dat Lily Lillian niet is.
Zijn haat gaat heel diep want Rowan was niet alleen Lillian’s mechanic, hij was ook haar lover. En ondanks alles wat ze hem aangedaan heeft is er nog steeds iets in hem dat haar niet kan vergeten. Dit zorgt voor een bijzondere aantrekkingskracht tussen Rowan en Lily want Lily kent hem niet maar hij kent de versie van Lily door en door. Maar al snel komt hij tot het besef dat Lily zich wel heel anders dan anders gedraagt en begint hij te geloven in haar ongeloofwaardige verhaal.
Leuk of niet?
Romantiek, ik leef ervoor in mijn boeken, maar in dit geval weet ik nog steeds niet wat ik er van moet denken, of ik het wel leuk vind. Rowan’s kant begrijp ik wel. Hij krijgt een betere versie van het meisje waarvan hij ooit hield en die kans grijpt hij met beide handen aan. Lily snap ik tot op zekere hoogte ook, hij is tenslotte een knappe, goeie jongen, maar ze is en blijft een vervangster. Dat kan toch nooit goed voelen?
In het kort
Trial by Fire is een enorm fantasierijk verhaal.
De vreemde magie, de gevaarlijke fantasie achtige beesten, de versies van mensen die Lily tegenkomt en kent uit haar wereld; het draagt allemaal bij tot een ongelofelijk, interessant en fantastisch verhaal. Maar ook een tikkeltje gruwelijk want dat wat Lily moet doen om weer naar onze eigen wereld terug te kunnen keren…..
Als we niet zoveel pov’s hadden gekregen, en het in de ik-vorm geschreven was, zou ik absoluut 5 sterren hebben gegeven. Nu laat ik het om die reden bij 4; ik ben nog niet helemaal ‘om’, alhoewel ik er toch best wel van genoten heb.
Comments
Post a Comment