Jules Barnard - Fates Divided

Fae.
Fey.
Hoe je het ook schrijft, ze zijn één van mijn favoriete bovennatuurlijke wezens. Dat is waarom dit boek op mijn tbr lijst terecht kwam. En natuurlijk speelde de samenvatting mee want die klonk goed!

Weinig magie

Maar ondanks de Fae viel dit boek me niet mee.
Eigenlijk kan ik heel kort zijn over de grootste reden waarom het me niet mee viel: de wereldopbouw. De Fae wereld was niet magisch en interessant genoeg.

De Fae zelf waren bloedmooi, groter dan wij mensen en hadden magische eigenschappen. Verder was hun wereld als de onze. The New Kingdom omarmde de technologie die wij kennen, in The Old Kingdom leefden ze nog zonder electriciteit of andere gemakken die wij kennen en de Sunlanders zaten er een beetje tussenin. That’s it . Geen rare, bijzondere wezens of een bijzonder landschap, datgene wat me altijd zo trekt in boeken over de Fae.

Het was het het net niet

De hoofdpersonen, Elena en Derek, vond ik wel leuk, net als hun opbloeiende romance, maar vanaf het moment dat Derek gemanipuleerd werd door een vrouwelijke Fae vond ik ook dát niet meer zo. De reactie van Elena was in de eerste instantie logisch, maar nadat ze achter de waarheid was gekomen was ze nog steeds over the top gepikeerd.

Wat ik ook niet leuk vond was dat het in de 3e persoonsvorm geschreven was. Vaak lees ik daar na een tijdje doorheen omdat het interessant genoeg is maar dat lukte me bij dit boek helaas niet. De manier van schrijven benadrukte het op de één of andere manier ook waardoor ik niet de kans kreeg er aan te wennen.

In het kort

Over het geheel genomen was dit wel een leuk verhaal. Het plot had zeker wel de potentie om een 5 sterren verhaal te zijn als bovenstaande punten anders waren geweest. Nu blijft hij voor mij op 3,5 sterren hangen.

Ik had voor mezelf al uitgemaakt dat ik niet verder zou gaan met deze serie. Omdat ik het dus niet leuk genoeg vond en omdat het einde zodanig is dat het wat mij betreft een happy end had.

En wat blijkt nou, als ik de samenvatting goed gelezen had, dus ook de tekst na de streepjes (op Goodreads), dan had ik kunnen weten dat dit een stand alone binnen een serie is. En dat Reese en Keen hun verhaal hierna verteld gaat worden. Hun chemie was zo duidelijk aanwezig in dit boek dat ik wenste dat ik hun verhaal zou kunnen lezen. Die wens is dus uitgekomen en ondanks de minpunten die dit boek had ga ik toch nog een keer een poging wagen .