Hier kan ik toch zo blij van worden; een serie die me op alle fronten verrast!
Dat wordt moeilijker en moeilijker naarmate ik meer lees, maar toch vind ik af en toe nog een juweeltje.
Ik weet nog best hoe ik me voelde toen ik de serie The Fallen World ontdekte en dat gevoel heb ik nu weer.
Nou, eigenlijk kreeg ik het ook al toen ik deze serie las, ook iets heel anders dan anders (voor mij dan), en nu dus nog een keer! Verrast worden is dus nog steeds mogelijk!
Romantisch beeld
Dit tweede deel vond ik nog vele malen leuker dan het eerste terwijl ik die al zo goed vond.
Maar deze sprak nog meer tot de verbeelding en was qua beeldvorming nog romantischer dan zijn voorganger. En als ik zeg beeldvorming dan bedoel ik puur en alleen de omgeving, niet de dingen die gebeuren want die zijn verre van romantisch.
Dat romantische beeld wordt gevormd doordat het zich voor het grootste gedeelte afspeelt in een harem.
We hebben allemaal wel eens een film gezien waarin een harem voorkomt en het ziet er zo prachtig en romantisch uit. Voor onze hoofdpersoon is het echter verre van romantisch. Voor haar is het een strijd om elke keer weer een nieuwe dag mee te mogen maken. Ze moet op haar hoede zijn voor de man die haar gevangen nam, maar de roddel en achterklap in de harem is nog veel gevaarlijker.
Het is boeiend om te lezen hoe Amani elke dag weer het gevaar trotseert en zich staande weet te houden.
Gruwelijk
Vlak na haar gevangen neming kunnen we lezen hoe Amani wakker wordt en ontdekt dat ze voor een groot gedeelte in het verband zit. Ze heeft overal pijn maar wat er met haar gebeurt is is één groot vraagteken.
Ik haalde me de meest bizarre en gruwelijke dingen in het hoofd en alhoewel mijn fantasie een beetje met mij op de loop ging was datgene wat er met haar gedaan was erg genoeg.
Maar onze hoofdpersoon is sterk, veerkrachtig en vindingrijk en met behulp van anderen, al dan niet haar collega rebellenstrijders, weet ze de Sultan een stapje voor te blijven. Echter niet voordat de Sultan een zeer krachtig wapen weet te fabriceren. Een wapen waar Amani ongewild aan mee heeft gewerkt.
Ondergeschikt
Wat de liefde betreft gebeurt er verschrikkelijk weinig. Ten eerste omdat Jin het grootste gedeelte van het boek niet aanwezig is maar ook omdat de auteur het volledig ondergeschikt gemaakt heeft aan het verhaal. Ik heb het niet erg gemist, daar is het veel te spannend voor en gebeurt er ook te veel voor, maar wel een beetje. Het had ietsje meer mogen zijn, dan had het net dat beetje extra aan het verhaal kunnen gegeven.
Djemdi
In dit tweede deel wordt de fantasie en magie opgeschroefd.
Vooral de Djemdi brengen de magie in het verhaal. Djemdi zijn kinderen van een Djinni en een mens en hebben verrassende uiterlijke kenmerken (bv blauw haar of een gouden huid) en hebben ieder hun eigen magische krachten. Het zijn goede rebellenstrijders maar ze lopen extra gevaar omdat er een categorie is die ze wil gebruiken voor hun eigen duistere doeleinden, maar ook een categorie die ze dood wil hebben omdat ze in hun ogen abominaties zijn.
In het kort
Doordat het zich nu heel ergens afspeelde dan in het eerste deel kregen we in Traitor to the Throne weer een totaal ander verhaal. En door de omgeving, de harem, en nog meer fantasie en magie, vond ik hem nog leuker dan zijn voorganger.
Comments
Post a Comment