Jules Barnard - Fates Entwined

Oh wat houd ik toch van de Fae.
En dan vooral van de sexy brooding soort waarvan je niet weet of je ze bij de kop of kont hebt en die je tenen doen krullen.

Keen

Hij is zo’n Fae. Een asshole die mensen en Halven (half mens half Fae) niet goed genoeg vind en daarom ontkent hij zijn aantrekkingskracht voor Reese en behandeld haar als een voetveeg. Maar zijn uithoudingsvermogen kent ook grenzen .
Hij en Reese zorgen voor de enorme sexuele spanning waarop ik hoopte toen ik ze leerde kennen in deel 1 Fates Divided en daardoor werd dit een heerlijk sexy verhaal.

Intriges

Maar dat is natuurlijk niet het enige waar het in dit boek om draait.
Naast al die sexyness heeft het een hele goede verhaallijn, stukken leuker dan het eerste deel. Dit komt vooral omdat er meer Fae intriges een rol spelen, iets wat ik gemist had in het vorige boek. Door die intriges, en de belofte die hij moet maken om Reese te beschermen, lijkt Keen voor altijd buiten Reese haar bereik te blijven en moet hij de evil queen beschermen. Maar Fae zijn heel goed in het omzeilen van de waarheid en ook beloftes weten ze op een bepaalde manier te interpreteren en tot op zekere hoogte te omzeilen. Het was fascinerend om te lezen hoe Keen daar mee om ging.

Reese

Reese is een mooi meisje; blond en ogenschijnlijk een leeghoofd. Ze is echter alles behalve dat. En ze is er niet van gediend dat Keen haar opsluit in een gouden kooi om haar te beschermen. Ze wil helpen, niet machteloos toekijken. De training die Keen haar oplegt grijpt ze dan ook met beide handen aan alhoewel ze het vechten met een zwaard niet helemaal ziet zitten 

Saai

Totdat Elena ten tonele verscheen zonk ik helemaal weg in het verhaal, maar vanaf dat punt merkte ik dat ik mij af en toe begon te vervelen. Nou klinkt het alsof ik Elena uit deel 1 helemaal niet leuk vind en dat is niet waar, maar met haar komt de politiek het verhaal binnen en daar werd het af en toe saai van.
Keen en Reese deden het heel goed samen en hadden geen anderen binnen dit verhaal nodig maar à la, ze kunnen de strijd tegen de evil queen niet met zijn tweetjes aan. Vooral niet omdat Keen met handen en voeten gebonden is.

In het kort

Deel 1 vond ik maar zo zo, deel twee is echter stukken beter.
Ik klaagde in mijn vorige recensie over het gebrek aan een magische en interessante Fae wereld en ook in dit boek is dat niet veranderd, maar door de Fae intriges kreeg ik toch meer het gevoel van een magische Fae wereld en dat kwam het verhaal alleen maar ten goede.
De 3e persoonsvorm bleef (niet mijn favoriet) maar op de één of andere manier had ik er niet zoveel moeite mee als in Fates Divided.