Tessa Bailey - Runaway Girl

Runaway Girl kwam een beetje langzaam op gang.
In het begin zaten we alleen maar in het hoofd van Naomi en leerden we hoe en waarom ze twijfels heeft over haar huwelijk met Elijah. Dat was interessant maar ook een tikkeltje saai. Pas toen Naomi op ‘sollicitatie’ gesprek ging bij Jason werd het echt leuk.

2 Gezichten

Naomi is een southern belle. Prim en proper.
Haar manier van spreken is af en toe een beetje te naar mijn smaak maar het is niet iets wat ik haar kwalijk kon nemen. Het is haar met de paplepel ingegoten. Het beeld dat wij in het begin van haar te zien krijgen neemt echter een totaal andere wending als ze Jason leert kennen. Dan zien we ineens een vrouw die adrem en grappig reageert op de norse marinier.

Liefde op het eerste gezicht

Van Jason zijn kant kan ik wel zeggen dat dat het geval is.
Het is de reden waarom hij haar zo snel mogelijk weer weg wil werken, dat past totaal niet in zijn toekomstplaatje. Helaas gooit zijn zusje roet in het eten. En vanaf het moment dat ze ‘aangenomen’ is komt de alpha male in Jason naar boven en beland hij in hilarische situaties.
Naomi voelt zich aangetrokken tot Jason maar daar moet het bij blijven. Ze wil terug keren naar haar ex-verloofde als een betere versie van zichzelf en hoopt dat hij haar ook terug wil.

Bewondering

In de eerste instantie bewonderde ik Naomi om het feit dat ze er vandoor ging. Ze gaat er namelijk niet vandoor omdat ze denkt dat Elijah niet van haar houd maar omdat ze vind dat ze er eerst achter moet komen wie ze zelf is voor ze een goede vrouw voor hem kan zijn. Ze heeft nooit gekke dingen gedaan, nooit voor zichzelf gezorgd en kan 9 van de 10 keer niet eens zelf bepalen wat voor kleding ze draagt. Ze wil weten of ze op eigen benen kan staan.
Na een tijdje ebde die bewondering echter weg omdat ze er zelf wel al achter was dat ze niet van Elijah houd maar toch het huwelijk door wil zetten uit plichtsbesef. Ze laat zich koeioneren door haar vader en in plaats van de knuppel in het hoenderhok te gooien keert ze met de staart tussen de benen terug. Jammer dat ze op dat moment niet meer backbone toonde.

Apart

Ik heb al eerder wat van Tessa Bailey gelezen. Met name een aantal uit de Brazen collectie en ik kan mij niet heugen dat het taalgebruik zo bijzonder was als in deze. Het prim en propere taaltje van Naomi kon ik plaatsen, alhoewel ik daar af en toe ook moeite mee had, maar de aparte metaforen waren nieuw voor mij. Het is lang geleden dat ik woorden en zinnen tegen gekomen ben die ik niet kon plaatsen en op moest zoeken 

In het kort

Een boek dat langzaam op gang kwam maar daarna erg leuk was.
Het was grappig, frustrerend, verdrietig en had een lekkere sexuele spanning.