Donna Augustine - Karma

Ok, het moet aan mijzelf liggen, dat kan toch niet anders??
Dit is nl de tweede auteur op rij die mij teleurstelt terwijl ik anders altijd zo geniet van hun boeken.

Karma

Het begon zo goed: interessant, spannend en ook emotioneel want het is natuurlijk niet niks als je je eigen lichaam in de kreukels ziet liggen en je verteld wordt dat je dood bent. En terwijl je een tastbaar lichaam hebt en kunt functioneren alsof je nog leeft kan je niet terug keren naar je eigen leven en wordt je gedwongen je geliefden te zien rouwen.
Dit overkomt Camilla en haar wereld staat ineens op zijn kop. Ze komt terecht in een rare, bovennatuurlijke wereld waar Fate, Lady Luck, Murphy en allerlei andere personificaties van hoop, (on)geluk, liefde etc rondlopen.

Chemie

Ze komt dus terecht in een hele bijzondere wereld die zich binnen onze wereld afspeelt.
Wat betreft het fantasie gehalte heeft de auteur goed haar best gedaan, ik vond het origineel en leuk om over deze personages te lezen. Toch kon het boek mijn aandacht niet echt vasthouden. Het was niet wat ik gewend ben van de auteur en het lakt enige vorm van romantiek. Ja daar knap ik toch echt op af. Vooral als er een love interest rondloopt maar er totaal geen chemie te bespeuren is.

Zekerheid

Ontzettend jammer vind ik dit en het maakt me ook een beetje ongerust omdat deze auteur mij tot nu toe een gevoel van zekerheid gaf. De zekerheid dat, wanneer ik aan een boek van haar begin, ik zeker weet dat ik het leuk ga vinden. Dat valt nu weg en ga ik er tegenop zien om een boek van haar te openen met in het achterhoofd de angst dat hij tegen kan vallen.

In het kort

Karma is een leuk boek maar voor mij toch een teleurstellend begin van deze serie. Zo teleurstellend zelfs dat ik niet de behoefte voel om het verhaal van Karma uit te lezen.