Vond ik het eerste deel erg leuk om te lezen, deze vond ik echt geweldig!
Ongeduldig
Na het eerste hoofdstuk dacht ik even ‘nee hé, hier heb ik helemaal geen zin in’. Want het begint super spannend en vanaf hoofdstuk twee gaan we ineens twee weken terug in de tijd. En daar kon ik eigenlijk het geduld helemaal niet voor opbrengen want wat er in het eerste hoofdstuk onthuld werd was zo spannend, ik wilde meteen weten hoe dat verder zou gaan. Maar het duurde 15 hoofdstukken voordat we weer terug waren op het punt waar het boek begon. Mijn geduld werd dus aardig op de proef gesteld. Maar het was het waard.
Rollercoaster ride
Net als het vorige boek is ook deze geschreven in een dual pov. Het is echter extra spannend omdat onze hoofdpersonen niet bij elkaar zijn en we van de ene een pov vanuit een desolaat gebied op de planeet Alametria krijgen en de ander zich onzichtbaar moet maken voor de bewoners van het paleis om te achterhalen wat er precies gebeurt is. We krijgen dus geen moment rust want elke pov heeft zo zijn eigen rollercoaster ride.
Giftig
Het desolate gebied is een heel bijzonder gebied. Na een oorlog is het eigenlijk onbewoonbaar geworden door giftige stoffen en toch zijn er nederzettingen ontstaan. De Alametrians die naar dit gebied verbannen zijn en het eigenlijk niet na hadden moeten kunnen vertellen, hebben hun eigen leven weten te creëren en een ware onderlinge handel op gezet om in hun levensonderhoud te kunnen voorzien. Het is een ontzettend zwaar leven want niet alle groepen zijn even vriendelijk maar o wat was het interessant om over te lezen.
In het kort
Vaak is een 2e deel minder leuk dan het eerste en het laatste. Vaker niet dan wel gebruikt de auteur het 2e deel als een tussen boek, het rekken van het verhaal zeg maar. Zo niet dit boek. Ik vond hem nog veel leuker dan het eerste deel, hij was ook vele malen spannender.
Ben benieuwd of deze trend zich door zet naar het 3e en laatste deel.
Comments
Post a Comment