Ik had mijn verwachting voor dit boek wat bijgesteld.
Niet dat ik verwachtte dat ik hem minder leuk zou vinden dan Mad as a Hatter, maar het viel me in dat boek wat tegen dat er niet meer ‘gore’ in zat terwijl dat zo specifiek vermeld was in de summary.
En misschien komt het daar wel door dat ik Late as a Rabbit iets leuker vond dan MaaH.
Origineel
De manier waarop de White Rabbit en Jupiter elkaar ontmoeten is erg origineel. Maar het verwarde me ook want White is een wezen die zich op magische wijze van hier naar daar kan verplaatsen dus waarom laat hij de dingen die ze hem aandoen gebeuren?
Niet bijgepraat
Helaas worden we niet bijgepraat over de verdwijning van Clara; we horen niet via Jupiter of er een verklaring voor is. Nou is dat natuurlijk niet zo verwonderlijk. Amerika is groot en wat er aan de ene kant van het land gebeurt wordt de andere lang niet altijd gewaar. Maar het zou leuk zijn geweest om er iets over te horen.
Te makkelijk
Ook dit was een fantasierijk verhaal waarin we andere gedeeltes van Wonderland te zien krijgen en andere wezens leren kennen. Ook de Hatter en Clara zien we terug en gaan samen met hen de volgende strijd aan tegen de Red Queen.
Helaas is ook deze niet zo gruwelijk als ik gehoopt had. Wat me echter het meeste tegenvalt is dat de taak die Jupiter moet volbrengen in aanloop tot het verslaan van de Red Queen wel heel makkelijk lukt. Ik had liever gezien dat ze daar wat meer strijd voor moest leveren.
In het kort
Ze mogen dan niet zo gruwelijk en bloederig zijn, het zijn leuke, bijzondere en fantasierijke verhaallijnen in de Alice in Wonderland wereld. En wat het naar mijn mening nog leuker maakt is dat het niet zulke hele lange boeken zijn en daardoor heerlijk leesvoer ‘tussendoor’ is.
Comments
Post a Comment