Hieronder volgt een vrij korte recensie van de Darkest Star; op de één of andere manier kan ik mijn flow wat betreft het schrijven van recensies nog niet echt terug vinden. Het gebeurt vaker wel dan niet dat ik pas na een paar dagen denk “o ja, ik moet nog een recensie schrijven” en aangezien ik dan al lang met het vervolg of een ander boek bezig ben is de eerste indruk alweer verdwenen waardoor het schrijven van een recensie werken wordt in plaats van een natuurlijke uiting van gevoel/gedachten.
Lang geleden
Het is lang geleden dat ik de serie lux las en ik moet heel eerlijk zijn: ik weet er maar heel weinig meer van. Jammer genoeg.
Wat ik nog wel weet is dat Luc een rol speelde in die serie en volgens mij was hij in het begin niet een leuk persoon. Dat veranderde later pas maar vanaf het moment dat ik wist dat er een serie met hem in de hoofdrol zou komen wilde ik hem lezen.
Kinderlijk
Voor ik aan deze begon las ik behoorlijk veel adult romances.
Ik wijt het daaraan dat ik Evie in het begin kinderlijk vond. Gelukkig kwam daar later wel verandering in. Ze groeide snel door de dingen die ze meemaakte. En daardoor begon ik haar leuk te vinden en leefde ik enorm met haar mee.
Origin
Luc is…..Luc.
Hij is arrogant, verwaand, eigengereid. En dat brengt veel humor in het verhaal.
Hij is een Origin. Een kind van een Luxen en een hybrid (een mens die ooit gemarkeerd is door een Luxen). En hij is vrijwel onverslaanbaar. En wow wat is hij romantisch
Fouten
Wat me tegenvalt is dat er behoorlijk wat schrijffouten in het boek zitten. Dat ben ik niet gewend van JLA.
Wat het verhaal betreft is het als vanouds; spanning en romantiek zijn volop aanwezig.
In het kort
Leuk begin van de serie Origin en ik vond het weer puur genieten dat ik in een boek van JLA kon duiken.
Comments
Post a Comment