Samantha Whiskey - Cannon

In het hedendaagse genre heb ik altijd al een zwak gehad voor sport romances. Football, baseball, ice hockey, het maakt me niet zo heel veel uit.
Er zijn ook een hoop auteurs wier boeken ik in dat genre leuk vind. De laatste tijd ben ik echter helemaal weg van de boeken van Samantha Whiskey.

Raakvlakken

Dit boek speelt zich af binnen het ice hockey team van de Carolina Reapers. Wat ik echter één van de leuke dingen vind van haar series is dat ze onderling raakvlakken hebben. Een teamlid uit één van haar series heeft bijvoorbeeld een broer/vriend of een andere familie/vriendschappelijke band in een andere serie.
Nog een leuk punt is dat we alle personages vanaf deel 1 van een serie volgen en ieders verhaal ergens in het boek ervoor al een beginnetje heeft. Zo begon het verhaal van Cannon en Persephone al in Logan, waar Persephone een date met Cannon koopt tijdens een veiling.

Cannon

Dit deel is echter de eerste die van mijn 5 sterren krijgt. Alle gelezen boeken van deze auteur vond ik heel leuk, maar vooral door hoofdpersoon Cannon werd dit een 5 sterren boek.
In de vorige boeken konden we al lezen dat hij een nors personage is. Iemand die bijna nooit lacht en hij haalt het bloed onder de nagels van Persephone vandaan. Dat heeft zo zijn redenen en die redenen, maar ook zijn aardige persoonlijkheid als je hem beter leert kennen, maken hem tot een zeer likable persoon.

Cliché

De basis van dit boek, een stel dat in Las Vegas trouwt omdat ze dronken zijn, is vrij clicé.
Het eerst getrouwd willen blijven om een reden die voor de één belangrijk is is ook niet erg origineel. En dat Cannon zichzelf niet goed genoeg vind voor Persephone is ook niet vernieuwend.
En toch vond ik het zich onderscheiden van de andere boeken die ik over dit onderwerp heb gelezen.

Persephone

Dat kwam ook door Persephone.
Ze is een Southern Belle, komt uit een rijke familie en is de tegenpool van Cannon. Haar southern uitspraken zijn op het bekakte af en Cannon (maar ik ook) vond dat wel humoristisch want het was niet als bekakt bedoeld.
De moeder van Persephone speelde ook een rolletje in dit boek. Zij sloot Cannon meteen in de armen. En dat was absoluut niet de reactie die ik van deze dame had verwacht en wat je meestal leest in zulke boeken. Vaak wordt er dan neergekeken op zoveel tattoos, maar vooral ook op het zich niet in dezelfde kringen begeven.

In het kort

Cannon was een heel goed boek binnen de serie Carolina Reapers en ik heb hem dan ook met heel veel plezier gelezen.
Ik hoop dat er nog veel meer in de serie verschijnen. Gelukkig heb ik sowieso nog 1 te gaan en het verhaal van Sterling belooft ook leuk te worden want, zoals ik hierboven al aangaf, in dit boek werd er al weer een tipje van de sluier opgelicht voor het volgende boek. En dat tipje is een hele bijzondere.