Omdat het niet zulke hele lange boeken zijn vat ik de laatste twee van The Grimm Brothers Trilogy samen in één korte recensie.
Reaping Havoc
Ook deze las ik met veel plezier.
Het fantasie gehalte ligt vrij hoog en ik blijf de rol van de geesten vooral erg leuk vinden.
Salem ontdekt in dit deel wat ze precies is en dat is op zijn zachtst uitgedrukt behoorlijk bijzonder. Maar ze blijft haar sarcastische, humoristische en soms irritante zelf en ze wist me regelmatig aan het lachen te krijgen.
Graves groeide in dit boek van een man die heel meegaand was (ook al was hij het niet met haar eens) naar en beschermende met toch wat meer ruggengraat en ging gelukkig niet overal klakkeloos meer in mee.
Ik vond hem daardoor een stuk leuker.
Reaper Reborn
Dit laatste deel van de trilogie vond ik af en toe wat verwarrend door de nieuwe personage die plotseling verscheen. En ook de rol die de geesten speelden met betrekking tot die personage was soms lastig te volgen.
Er was 1 persoon die ik vooral deze laatste 2 boeken erg leuk vond en die ook een hoop humor in het verhaal bracht: Tante Esme.
Ze lijkt in deel 1 een simpel, naïef persoontje maar blijkt een enorme sterke vrouw te zijn en is bij lange na niet dom. En de manier waarop ze Salem helpt om haar krachten te versterken en haar tegenstander te verslaan was ronduit hilarisch.
Reaper Reborn
Een vrij korte recensie van deze laatste 2 boeken maar er valt niet zo heel veel meer over te vertellen zonder in spoilers te vervallen. Ik vond het in ieder geval een leuke serie en ben blij dat ik deze auteurs heb ontdekt.
Comments
Post a Comment