Terri Anne Browning - Loving Violet

Ok…..dit zag ik niet aankomen.

Schokkend

De boeken van Terri Anne Browning zijn niet altijd even realistisch en in mijn ogen een tikkeltje over the top. De (hoofd)personen in haar boeken vliegen van hot naar her over de wereld voor de meest onzinnige boodschapjes, laten desserts met een vliegtuig overkomen voor de vrouw van hun dromen, Aunt Emmie wordt door iedereen opgetrommeld als ze in de penarie zitten, vrouwelijke hoofdpersonen zijn op hun 18e allemaal zwanger en dat wordt normaal gevonden, ja over the top dus.
En toch houd ik er wel van want het zijn over het algemeen luchtige en romantische boeken en ik houd wel van die alpha males die niks en niemand uit de weg gaan om de vrouw die hun hart verovert heeft te strikken.
Maar deze…..deze nam zo’n andere wending, ik moest na de schokkende onthulling even afstand nemen en het even op mij in laten werken.

Happy end

Natuurlijk weet ik dat de hoofdpersonen waarom dit verhaal draait aan het einde samen zullen zijn, daarom lees ik deze boeken ook, voor het happy end.
En zoals ik al zei zijn het meestal romances met niet al te zware onderwerpen, een paar uitzonderingen daargelaten.
Daarom sloeg de onthulling ca 100 bladzijden voor het einde bij mij in als een bom.

Soulmates

Eén van de dingen die in dit boek over the top en onrealistisch was is dat Luca, voordat Violet geboren was, al tegen de buik van haar moeder zei ‘mine’. Hij was 2 jaar 🙄 En de hele familie, een zeer uitgebreide familie mag ik wel zeggen, ging er in mee dat ze soul mates zijn en voorbestemd.

De Bom

Maar na een zeer domme actie verliest Luca zijn grote liefde en soulmate.
De weg naar die gebeurtenis is lang en langdradig en ook daarna wanneer we voornamelijk Violets leven volgen en zien hoe ze de draad na lange tijd weer op weet te pakken en geluk weet te vinden, schiet het niet op. Lange tijd vinden er geen interacties plaats tussen Luca en Violet, ze zien en horen jaren lang niets van elkaar en ik begon mij af te vragen hoe de auteur het verhaal weer in het goede spoor wilde krijgen. Tot de bom. Vanaf dat moment kwam er wat schot in het verhaal.

Onrealistisch

Wat betreft de verhaallijn had deze echt wel 5 sterren verdiend. Het is een goed, hartverscheurend verhaal. Niet super origineel maar daar val ik niet over. Ik val ook niet over de over the top alpha’s, dat vind ik juist wel leuk en is een quilty pleasure van mij. Waar ik wel over val is het onrealisme. En dat kwam in dit boek te veel en te duidelijk naar voren.

In het kort

Een ietwat negatieve recensie misschien maar ondanks dat bleef ik toch met plezier doorlezen. Het is dus niet een ontzettend goed boek maar door de hartverscheurende wending werd het er wel eentje die me tot tranen wist te roeren en de emoties hoog op deed lopen. En dat is voor mij een teken dat de auteur toch iets goed heeft gedaan.